Robótki na radości i smutki

To co nieuniknione czyli idą kolejne święta

2011-12-15T09:20:00.002+01:00

Nie lubię świąt, bo sprzątanie, zakupy, wydatki, gotowanie, pieczenie....i wszystko muszę sama. W dodatku prawie zawsze święta spędzamy w domu, bardzo rzadko odwiedzamy moją rodzinę, bo mąż ma w tym czasie imieniny i urodziny, bo jego cioci nie możemy zostawić samej, bo po co komuś robić kłopot, lepiej zaprosić gości do nas, dla mnie to przecież żaden kłopot :(

Nie lubię czasu spędzanego w kuchni, zupełnie bez sensu: gotuj- jedz- zmywaj i tak w kółko.

Lubię jednak całą tę zewnętrzną otoczkę świąteczną, dekoracje, kolędy (słuchać, nie śpiewać, no dobra nucić też, kiedy nikt nie słyszy), zapachy, śnieg.

W tym roku z dekoracjami nie poszaleję, w kuchni też sobie trochę odpuszczę, choinka będzie miniaturowa, śniegu nie zapowiadają, a całe święta takie prowizoryczne, co mnie jakoś nie przeraża. Wreszcie mam poważny argument, żeby się nie przepracować- remont !

No właśnie, remont.

5 listopada uruchomiliśmy nowe c.o. i działa ! tydzień później zamontowaliśmy sedes, nie biegam już przez podwórko ;) wybraliśmy i zamówiliśmy drzwi, był stolarz, wymierzył kuchnię, mąż pracuje nad schodami. Zbieramy siły i pieniądze na łazienkę i kuchnię, w międzyczasie moi panowie montują oświetlenie i kolejne płyty na ściany. Oby do wiosny :)))

Robótkuję powoli ale systematycznie, przede wszystkim obrus i obiecuję w najbliższym czasie pokazać zdjęcia. Te, które zrobiłam są fatalne, jednak mój aparat najlepiej sprawuje się przy dodatkowym, sztucznym oświetleniu, przynajmniej jeśli fotografuje nici perłowe.

Zrobiłam trochę kartek, ślubnych i świątecznych. Nie wysiliłam się za bardzo, wykorzystałam Renulkowy wianuszek frywolitkowy

w dwóch wersjach: z Aidy 20 cały wianuszek, a z Aidy 10 tylko jedno okrążenie, ale dodałam więcej koralików.

Wianuszki z jednego rządka robiłam w różnych wersjach kolorystycznych i z różnej grubości nitek, podobnie jak śnieżynkę podejrzaną u Elizabeth

Śnieżynki supłałam kiedy Leoś spał, ale śpi coraz mniej więc wróciłam do czytania, bo książkę można przerwać w każdym miejscu, a frywolitkę trudniej.

Przez te kilka miesięcy niańczenia maluszka przeczytałam całą półkę Chmielewskiej, sporą część miałam zaliczoną już kiedyś, ale z przyjemnością czytałam po raz drugi. Teraz zabrałam się za polecanego przez Nailę Pilipiuka i przyznaję, że miała rację, czyta się świetnie, choć od dawna fantastyki nie brałam do ręki. Kiedyś, dawno, dawno temu, byłam jej fanką, nawet wspólnie ze znajomymi prenumerowaliśmy Fantastykę , był taki czas, że trzeba było odstać noc w kolejce na poczcie, żeby się załapać na prenumeratę.

Mam już za sobą serię z Jakubem Wędrowyczem, cykl o kuzynkach Kuszewskich (Kuzynki, Księżniczka i Dziedziczki), opowiadania 2586 kroków, a teraz zabrałam się za Oko Jelenia. Dzięki Leosiowi i jego rodzicom, którzy lubią książki wróciłam do starego nałogu ;)

Chyba zmierza ku lepszemu

2011-10-20T08:24:00.007+02:00

To lepsze to ciepło w domu, jeszcze nie mamy ogrzewania, ale niektóre kaloryfery już wiszą, nowy piec też. Nowe rury wodno- kanalizacyjne są na swoim miejscu. Wystarczy wszystko połączyć w całość i mieć nadzieję, że zadziała. W niedzielę może już być ciepło w domu, może.... były takie dni kiedy mieliśmy + 6 st C w nocy. Nie chorujemy jednak, chyba się zahartowaliśmy. Jeszcze kilka następnych dni i będzie toaleta.

Niektórzy pytają dlaczego nie przenieśliśmy do bloku razem z chłopcami, trochę mętnie się tłumaczyłam, ale tu mogę napisać prawdę. Gdybyśmy przenieśli się do tego mieszkanka to remont potrwałby całe wieki, mężowi potrzebna jest odpowiednia motywacja aby przyśpieszył prace, a teraz taką ma :))) Ma dość zimna, utrudnionego dostępu do szafy, braku wody, biegania do lodówki na drugą stronę ulicy.... Ja też mam tego dość, czasami mam ochotę wyjść z domu i pójść przed siebie, na dworzec, pod most ;) ale wytrzymałam już 3 miesiące to dam radę jeszcze jeden, a potem nie powinno już być tak strasznie.

Ciągnie się to okropnie, ale my robimy wszystko, co damy radę, sami, po pracy, bo przecież trzeba zarobić na chleb i ten remont. Fachowców zatrudniamy do tego czego sami nie potrafimy lub nie możemy ze względów bezpieczeństwa czy wymogów producenta, jak choćby instalacja c.o. gaz, woda czy okna. Z oknami to jednak jedna wielka ściema była, bo aby zachować warunki gwarancji to montaż musi wykonać firma polecona przez producenta, a oni fuszerkę zrobili i trzeba było poprawiać, w sumie to kasę wzięli za asystowanie, a nie własną pracę i pomyślunek.

Piszę to bardziej dla siebie niż chcę się poużalać przed innymi, z natury optymistką jestem i za chwilkę zapomnę jak ciężko mi było, a tak siądę sobie kiedyś przy komputerze i poczytam, powspominam, pogłaszczę sama siebie po główce ;)

Niewiele robótkuję, tzn. staram się prawie co dzień zrobić choć parę ściegów, żeby się oderwać od rzeczywistości, ale chwalić się nie mam czym. Wróciłam do obrusa hardangerowego, skończyłam kolejne okrążenie i powoli zmierzam do najtrudniejszego, czyli koronkowego brzegu, ale jeszcze wiele wieczorów zejdzie zanim za ten brzeg się zabiorę. Zastanawiam się co pierwsze zostanie ukończone remont czy mój obrus i chyba haft ma większą szansę ;)

W domu nie dam rady teraz nic robić, bo zimno, a przenieść wszystkich moich skarbów też się nie da. Ileż ja tego dobra zgromadziłam [łapiesięzagłowę], nawet nie wiedziałam, że tyle tego wszystkiego mam, a ciągle potrzebuję więcej :))))

Kartki ślubne zrobione jeszcze kiedy cieplej było, sierpniowo-wrześniowe.

Ta wielowarstwowa, z sercem jak odwrotna aplikacja w patchworku ;)

a ta to dość popularna

z zagiętym rogiem.

Proszę o pomoc

2011-10-05T09:16:00.001+02:00

Potrzebuję schematu, który co prawda posiadam, ale nie dam rady przenieść go z jednego komputera na drugi, ponoć jakaś zaraza pendrivowa się zalęgła na moim starym komputerku. W tej chwili nikt nie ma głowy żeby nim się zająć.

Poproszono mnie o schemat i już mi wstyd, bo sama bym nie wierzyła w dobre chęci, gdyby ktoś tak długo zwlekał z jego wysłaniem zwalając przy tym na komputer, który działa, ale nie chce oddać wzoru :)

Wysłałam mnóstwo schematów tej serwetki różnym osobom i teraz proszę o odesłanie mi tylko jednego na maila ;) lub wskazanie miejsca gdzie go można spotkać, wtedy będę mogła przekazać go dalej. Próbowałam poszukać wzorów w sieci, jednak tam gdzie znalazłam chcą hasła, a na dłuższe wertowanie nie mam czasu, dlatego jeszcze raz bardzo proszę o wzorek do serwetki Permin of Copenhagen- Hardanger Collection 10-5702 czyli tej

Z góry bardzo dziękuję.

Schemat jest już u mnie i to nawet z moim komentarzem wysłanym kiedyś do Woalki, czyli dosłownie został odesłany :)
Dzięki !!!

Żeby nie zwariować

2011-09-29T08:17:00.003+02:00

Nieczęsto, ale jednak odwiedzam obserwowane blogi i trochę mi żal, że nie mam możliwości porobótkować tak na 100%.

Powstaje tyle pięknych rzeczy, zarażacie się nawzajem nowymi pomysłami, tęsknię za tym :( Żeby całkiem nie wypaść z gry i nie zwariować, coś tam dłubię. Powyciągałam z pudeł zaczęte prace, poukładałam je w różnych zakamarkach obu domków i w wolnej chwili udaję, że robótkuję. Udaję, bo czasami udaje mi się zrobić dosłownie tylko kilka ściegów, ale dobre i tyle.

Właśnie teraz, kiedy jestem ograniczona miejscem i czasem, pojawiło się kilka ciekawych, papierowych zamówień. Staram się je zrealizować. Te powstały tuż przed armagedonem w domu, nie zdążyłam jednak ich pokazać.

Kartka na chrzest dziewczynki o niezwykłym imieniu Lia.

Kartka wzorowana na wielu podobnych, trudno by mi było wskazać pomysłodawcę.

Pudełko z okazji narodzin chłopca kleiłam bardzo długo. Powstało pod wpływem mojej sąsiadki, która w tym wypadku była bardzo zrzędliwa i nieustępliwa oraz pudła ślubnego wykonanego dla mojej siostry. Tamto pudło z braku innych papierków miało takie dziecięce kolory i ciągle kołatał mi się w głowie pomysł na zrobienie czegoś w tym stylu.

Te elementy zrobiłam prawie jednocześnie z kartką na chrzest, długo jednak czekały aż poskładałam je w całość.

Wszystkie wzory ( poza wózkiem) zrobiłam własnoręcznie, pooglądałam sobie wcześniej różne szkice w sieci i narysowałam szablony, klocki to papierowa wersja patchworkowych attic window ;)

Pudełeczko nie ma jeszcze właściciela, imię Jasiek jest przypadkowe i można je w każdej chwili zmienić na inne lub inny napis, w planach jest pudełeczko Małgosia.

Na chwilkę...

2011-09-26T08:03:00.002+02:00

Minął miesiąc od ostatniego wpisu, więc choć dwa słowa.

Jakoś sobie radzę, były chwile kryzysu, takie fizyczne zmęczenie, kiedy wydawało się, że już nie wstanę, nie zrobię ani kroku. Przychodziło to nie w momencie najcięższych prac, ale już po. Moi panowie zajmowali się poważnymi sprawami, a ja drobnicą, czyli musiałam opróżnić wszystkie szafy, szafki, zakamarki, popakować to wszystko, znaleźć tymczasowe miejsce, a oni meble i pudła przenosili w 5 minut i wołali szybciej, szybciej. Lżejsze pudła nosiłam sama, a potem musiałam część rozpakować, poprać, poukładać i chyba to tempo mnie wykończyło. Jednego dnia weszłam i zeszłam na 2 piętro ok.30 razy. Na szczęście mama i ciocia Leosia miały kilka dni wolnego i mogłam zająć się tylko swoimi sprawami.

Teraz jestem w znacznie lepszej kondycji, niestety nie ogarniam czasoprzestrzeni :) Kiedy jestem w jednym domu to nie mogę zrobić tego co zostało w drugim i na odwrót. Udało mi się trochę zapanować na logistyką, ale zdarzają się puste przebiegi ;) kiedy trzeba wrócić po coś do drugiego domu.

Najbardziej daje mi się we znaki brak łazienki, rano, kiedy trzeba się ubrać i przejść do drugiego domu żeby się umyć, no i poranne bieganie do toalety do zakładu męża. Robi się też coraz zimniej w nocy, a my nadal nie mamy podłączonego pieca c.o.

Nie wiem czy do końca tego roku będę miała kuchnię i łazienkę w domu, zależeć to będzie od pewnych okoliczności niezależnych od nas, ale się staramy. Mąż z synami ciężko pracują, jednak efektów wizualnych na razie brak, przynajmniej dla osób postronnych. Tylko my wiemy ile piasku oni przewalili, ile betonu wylali, ile belek pocięli i zamocowali, ale może ten tydzień przyniesie wreszcie widoczne zmiany, wszystko przygotowane, czekamy na fachowców.

Pisałam to dwa tygodnie temu, ale wcięło mi post, a mój wolny czas się skończył, dziś odkryłam go w kopiach roboczych, więc publikuję.

Przyszłam z zamiarem pokazania kilku zdjęć, specjalnie je wczoraj skopiowałam na pendriva, a tu przykra niespodzianka pendrak zastrajkował . Taki cały tydzień miałam, czego nie tknęłam to się sypało, psuło, łamało:(ale były też dobre chwile, a ja się nie poddaję.

godz.19.10.
To nie pendrak, coś się porobiło z komputerem, dawno się już porobiło, ale dotąd jakoś działał, a teraz chyba przeprowadzka mu zaszkodziła. Rafał przeinstalował na linuksa i dopiero dał radę zgrać zdjęcia.

Uwaga, oto nasza demolka.

1. Nasz pokój po wyniesieniu mebli i demontażu półek, a w zasadzie to nie cały pokój tylko mój kącik.
2. Rafał nie mógł darować sobie rozpoczęcia dewastacji.
3. Bez podpisu, wszystko jasne.
4. Adam i Maciejek rozwalają ściankę między kuchnią a naszym pokojem, za plecami Maćka widać kawałek pieca i komin, komin zostaje.
5. Tak wyglądało po zerwaniu podłóg, ale przed wybieraniem piasku.
6. Widok ze starej kuchni (ujęcie z tego samego miejsca co na zdj.4) już po zrobieniu wylewek i rozebraniu pieca.

Na zdjęciach nie zmieściła się stara łazienka tzn. miejsce po niej, znajdowała się za tym piecem co już go nie ma. W tej chwili ta część domu jest jedną niczym nie ograniczoną przestrzenią z kominem na środku i dziurą na schody w rogu sufitu. W sobotę zostały wstawione nowe 2 okna i zagłuszone miejsce po trzecim, bo dotąd było ich 3 na tej przestrzeni. Jutro ma przyjść murarz i zrobić ściankę oddzielającą kuchnię od łazienki. Kuchnia i łazienka będą na tych samych miejscach co dotąd, ale ich powierzchnia trochę się zwiększy i zostaną wprowadzone pewne udogodnienia. Resztę pokażę jak będą widoczne zmiany. Obrobię jeszcze zdjęcia góry i tu wrzucę, tam już od biedy można mieszkać, choć znajomy od gipsowania i malowania ścian się spóźnia. W tym wypadku ładna pogoda działa na naszą niekorzyść, bo u nas miał robić po godzinach, a ma nadgodziny w firmie:(

Mamy jeszcze jeden kłopot, poważny, dziś odwiedziła nas policja, ale to na oddzielny wpis.

Domowy front

2011-08-13T07:43:00.001+02:00

Napisałam post tydzień temu, ale coś mi go zeżarło przed opublikowaniem :( a drugi raz pisać już nie miałam kiedy. Może to i dobrze, bo wpis taki jak część domu, ciemny i ponury. Dziś jest zdecydowanie lepiej.

Powoli oswajam nową sytuację, już nie gubię się w blokowej kuchni, w miarę zapanowałam nad przedmiotami w naszej nowej, tymczasowej sypialni, mniej biegam po schodach. Ciągle jeszcze zdarza się, że aby coś ugotować, albo przeprać trzeba z bloku przejść się do domku i z powrotem, jednak coraz rzadziej. Poprzednie dwa tygodnie spędziłam praktycznie na schodach i odczuwałam to każdym mięśniem i każdą kosteczką.

W domu najgorzej wyglądała podłoga, a właściwie to co było pod nią- piach, no i zapach starego domu. Tego zapachu nigdy wcześniej u nas nie było, pojawił się dopiero po zerwaniu tapet i obić belek oraz podłogi. Intensywne wietrzenie utrudniają komary, dotąd nie było ich aż tyle jak w ostatnich tygodniach. W części gdzie nie ma remontu porozkładałam lawendę i inne woreczki zapachowe, choć nie lubię sztucznych aromatów to czuję się zdecydowanie lepiej, ja się czuję, bo moi faceci twierdzą, że przesadzam z tym smrodem ;)

Wczoraj mąż z synami wylał pierwszą warstwę betonu pod przyszłą podłogę, zaczyna wyglądać lepiej. Poinformował mnie też, że będę miała płytki ceramiczne w części kuchennej, bo tak mu wyszło z obliczeń, a wcześniej planował deski na całej powierzchni. Uwielbiam drewnianą podłogę, ale w kuchni chciałam mieć coś trwalszego, może jeszcze uda mi się namówić męża na płytki w korytarzu :)

Jest jednak jedna trudna sprawa, mam nadzieję, że rozwód nas ominie, bo w wielu kwestiach nie możemy się dogadać. W wielu sytuacjach ustępuję, wielu dyskusji nawet nie podejmuję, ale są takie, których nie odpuszczę i wtedy dochodzi do scen gorszących ;)))
Przyjęłam nową taktykę, kłócę się, krzyczę, a za chwilę z uśmiechem podaję obiad i napomykam, że mimo wszystko zdania nie zmieniłam i po moim trupie... Zobaczymy czy trup słać się będzie gęsto i po czyjej stronie. Jedno wywalczyłam, górę szpachlować i gipsować będzie brat mojej bratowej, a nie kolejny męża kolega z piaskownicy, któremu od rana trzeba kupować piwo i nie wolno zwracać uwagi na niedociągnięcia.

I mam czego chciałam

2011-07-28T08:10:00.003+02:00

Nie wiem tylko czy się cieszyć czy płakać, w tej chwili ta druga opcja jest mi bliższa.

W komentarzach dziwiłyście się jak sobie radzę z remontem, Leosiem i robótkami, oraz codziennymi pracami w domu. Do tej pory remont był uciążliwy ze względów, które wszyscy znacie w takich sytuacjach, trzeba pomyśleć, kupić, dowieźć, zrobić... ale odbywało się to poza naszym rejonem życia;) Wymieniliśmy dach, dzięki ściankom kolankowym uzyskaliśmy poddasze, które powiększy nasze mieszkanie. Na górę dostawaliśmy się starymi schodami ze spiżarni i w mieszkaniu na dole nie było widocznych śladów remontu, poza zmniejszoną powierzchnią magazynową ;) zniknął strych i spiżarnia. Mąż z synami przez 3 lata, w wolnych chwilach po pracy, to poddasze dostosowywali do użytku, a ja obijałam się o kilka pudeł, do wczoraj... Nadszedł jednak czas aby połączyć obie części i wyremontować dół.

Prace na dole podzieliliśmy na dwa etapy, granicą będzie korytarz, który oddziela łazienkę, kuchnię i przylegającą do niej naszą sypialnię od dwóch pokoi. Na pierwszy ogień poszła nasza sypialnia, która zostanie połączona z kuchnią i tu właśnie będą schody na poddasze.

Chłopcy wyprowadzili się do bloku, my zajęliśmy ich pokój, a pokój dzienny wygląda jak komis meblowy. Poza tym wszędzie pełno pudeł i 'szmat' jak mówi mój mąż.

Wczoraj moi panowie usunęli wszystkie obicia ścian do gołych bali, dziś będą zrywać podłogi, masakra! Niestety w naszej sypialni były wszelkie podłączenia telefoniczne i internetowe. Komputer został spakowany do pudeł i odłączony. Nie wiem kiedy chłopaki coś wymyślą, w tej chwili piszę z Rafała laptopa na prowizorycznym podłączeniu. Mam nadzieję, że uda mi się trochę Was poczytać, na komentarze może zabraknąć czasu, ale postaram się nie stracić kontaktu.

Mam czego chciałam :)))

Ślubny sezon i proza dnia codziennego

2011-07-21T08:16:00.002+02:00

Uznałam, że przynajmniej raz w miesiącu powinnam dać o sobie znać :)))

Bardzo mało czasu mam na przyjemności, remont ruszył z kopyta, tzn. w porównaniu do naszego dotychczasowego tempa ten zryw da się zauważyć, bo to nadal nie jest tak jak być powinno. Nie mam w zwyczaju narzekać na brak pieniędzy, dopóki jesteśmy syci i ubrani grzechem byłoby biadolić, jednak to właśnie fundusze nas ograniczają. Postanowiliśmy użyć dość solidnych materiałów kosztem czasu i fachowców. To co damy radę robimy sami, przeważnie mąż, a musi jeszcze pracować w firmie, stąd ta ślamazarność. Dziś już jednak widać efekty i mam zamiar zrobić fotograficzną dokumentację zmian. Zanim zacznę się chwalić postępami remontu kilka zaległych kartek ślubnych.

    Tę zrobiłam bardzo dawno temu, teraz tylko dostosowałam do potrzeb.

Kolejne powstały na prośbę znajomych, zrobiłam dwie w różnych stylach do wyboru i obie natychmiast znalazły amatorów. Kopertówka, ale trochę inna niż te popularne, niepotrzebnie się obawiałam czy kolorystyka przypadnie do gustu, została zaakceptowana.

W środku kieszonka na prezent.

I kartka z sercem, na pewno znacie ten motyw, bardzo mi się podobał pomysł, prosta, elegancka, więc musiałam ją zrobić.

    Przez chwilę miałam je w domu wszystkie razem.

Kartka sztalugowa i rabarbarowy placek

2011-06-27T18:43:00.004+02:00

Na Dzień Ojca zrobiłam kartkę sztalugową ( easel card) z nietypową ozdobą, ale tacie powinna się podobać.

Wykorzystałam kartę 3D kupioną dawno temu. To były wspólne zagraniczne zakupy i brałyśmy to co się trafiło, nie miałam wpływu na wybór wzorów. Wydawało mi się, że mam jeszcze fajny wiejski widoczek ze zwierzętami, ale albo tylko tak mi się wydawało, albo gdzieś się zapodział ;) Z tematów wiejskich pozostały jedynie traktory. Kiedyś nieopatrznie wykorzystałam motyw wędki, teraz byłby jak bardziej pożądany. Od kiedy pamiętam tata zawsze łowił ryby, wcześniej za pomocą różnorodnego sprzętu z własnego stawiku, a odkąd w pobliżu zrobiono zalew jest zapalonym wędkarzem.

Kartka wygląda tak

Sztalugowa, bo można ją postawić jak zdjęcie czy obrazek

i efekt 3 D

Placek rabarbarowy z morelami to już prawie tradycja na Boże Ciało, bardzo lubię ciasta z rabarbarem, a to ma wyjątkowy smak. Przepis znalazłam dawno temu w jakiejś gazetce. Pierwszy raz nie wyszedł jak należy, nie dało się go wyjąć z blachy, więc wyjadłyśmy go z siostrą łyżeczkami :) Z czasem nabrałam wprawy.

Ciasto: Masa bezowa:

1 puszka (850 ml) moreli w syropie 1 białko

80 dag rabarbaru 3 łyżki cukru

30 dag cukru 1/2 łyżeczki soku

25 dag mąki z cytryny

25 dag masła

4 łyżki mąki ziemniaczanej

4 jajka

3 żółtka

15 dag gęstej śmietany

skórka otarta z 1 cytryny

cukier waniliowy

1 czubata łyżeczka proszku do pieczenia

Rabarbar pokroić w krążki i posypać 3 łyżkami cukru, morele osączyć.

Masło ucierać z 10 łyżkami cukru dodając kolejno jajka oraz skórkę cytrynową. Mąkę pszenną połączyć z ziemniaczaną i proszkiem do pieczenia, dodać do masy, wymieszać i wylać na blachę ( dużą).

Rabarbar i morele wyłożyć na ciasto.

Śmietanę wymieszać z żółtkami, resztą cukru i cukrem waniliowym, wylać na ciasto. Piec 25 min w temperaturze 200 st C.

Białko ubić z cukrem, dodać sok z cytryny, kleksami bezy udekorować placek i piec jeszcze 5 min.

Tym razem bezę zrobiłam z 3 białek i pokryłam cały placek, poza tym piekę dłużej niż podano w przepisie. Mam wysłużony piekarnik i wszystkie ciasta piekę na oko a nie na czas ;)

Siostra robi ten placek z rabarbarem i truskawkami, podobno też jest dobry.

Skrzydła Dziabki

2011-06-16T07:53:00.003+02:00

Lato było piękne tej wiosny, upalne, a to nie sprzyja robótkom, zwłaszcza kiedy trzeba pofrywolić na biało. Poddałam się. Obiecałam coś komuś, ale nie dałam rady, ręce pociły mi się potwornie, białych koronek nie dało się supłać.

Leoś też ma w tym swój wkład, zajmuje nam sporo czasu, nie tylko ja jestem pod jego urokiem, nawet mój mąż czeka kiedy wyjdziemy na spacer i zajrzymy do firmy wujka-dziadka. Uwielbiam zajmować się małym brzdącem i on tą moją słabość wykorzystuje, nie da się przy nim nic robić. Jedynie kiedy śpi nadrabiam zaległości czytelnicze korzystając z zasobów rodziców Leosia ;)

Są jednak chwile kiedy mogę zająć ręce ulubionymi narzędziami. Była seria kartek ślubnych, nie pokażę ich, bo to plagiaty były i autorzy pomysłów mieliby uzasadnione pretensje. Na usprawiedliwienie dodam, że nie wzięłam za nie ani grosika, poszły do bliskich znajomych i rodziny.

Teraz zrobiłam coś innego. Prezentację zacznę od końca. Pudełeczko powstało wczoraj, trochę kosztem obiadu :)))

A w pudełeczku jest to.

Moja siostra nawróciła się na robótki ręczne, ale w moim wykonaniu, choć sama ma jakieś tam doświadczenia z dzieciństwa i wczesnej młodości, w końcu rosłyśmy w tym samym domu. Wiem, że by potrafiła zrobić niejedno, nie ma chyba odpowiedniej motywacji, a czasu jeszcze mniej.

Nie byłam zachwycona wyborem nici, siostra jednak uparła się na ten kolor i koniecznie miały być perełki.

Kolczyki wypatrzyłam już dość dawno na blogu Dziabki, dostałam od niej pozwolenie na wykorzystanie pomysłu, zrobiłam kilka prototypów i tak zostało. Teraz się przydało. Moje są trochę inne niż u Magdaleny, moje skrzydeł nie przypominają, muszę jeszcze nad nimi popracować.

Dorobiłam drugą połówkę do skrzydeł i tak powstała kwiatowa bransoletka.

Nie lubię robić kółeczek z dużej ilości słupków, nie mam własnego sposobu na ich wykonanie, więc się namęczyłam nad tymi skrzydłami, ale zgodnie z Koroneczkową normą ;) kolczyki i bransoletka stoją bez usztywniania :)))

Pudełeczko ślubne

2011-06-07T11:26:00.001+02:00

Kto wymyślił exploding box nie wiem, dziewczyny robią je od dawna, w różnych wersjach. Wiem natomiast czyje ślubne pudła najbardziej mi się podobają.

Moja siostra potrzebuje właśnie czegoś wyjątkowego na ślub szefa, obejrzałyśmy kilkanaście różnych kartek, ale ciągle wracałyśmy na blog Agnieszki do jej cudnych exploding boxów. To jest wzór autorski Agnieszki, więc poprosiłam ją o pozwolenie na jego wykorzystanie na użytek własny. Zgodę uzyskałam, dlatego mogę zaprezentować swoją część pracy, bo to praca grupowa.

W środku wygląda tak - gorsza, ale wierna kopia oryginału, nie da się ukryć ;)

Grupę tworzymy wspólnie z siostrą, jej udział to wymyślenie mądrych, ale dowcipnych napisów oraz życzeń :)))

Kolor pudła może trochę przesłodzony, ale obawiałam się, że zabraknie mi papierów, a takimi dysponowałam w większej ilości. Wielkość dopasowałam do posiadanych dziurkaczy, duże koła wycinałam nożyczkami, a potem znalazłam tutorial i okazało się, że mój exploding box wyszedł zgodny z normami ;)

Na Dzień Matki wyhodowałam kwiatki

2011-05-24T11:03:00.002+02:00

We własnoręcznie przygotowanej doniczce je wyhodowałam.

Nie wiem kto pierwszy wpadł na taki pomysł, nie dogrzebałam się do korzeni, takie kartki robią dziewczyny już od dawna. Obejrzałam w necie kilkanaście zdjęć i skonstruowałam własny szablon, wydaje mi się, że proporcje są w miarę dobre.

Oto moja doniczka z kwiatkami dla mamy.

Pomysł pewnie bardzo się Jej spodoba, kolory może mniej, ale nie miałam wystarczającej ilości odpowiednich kwiatów w odcieniach czerwieni.

Zdjęcie pustej doniczki.

Drewniane klamerki i candy

2011-05-16T17:54:00.000+02:00

Chciałam się pochwalić, co udało mi się zdobyć, chciałam też pokazać gdzie to zdobyłam. Kiedy już tam poszłam po adres, napatoczyłam się na candy. Niezbyt często uczestniczę w tych losowaniach, ale tym razem dałam się skusić.

A teraz się chwalę ;)

Pewnego dnia, z miesiąc temu, przypadkiem trafiłam na blog Mgłisty Sen, byłam tam już kiedyś wcześniej, ale nie zapisałam adresu. Tym razem zajrzałam akurat tego dnia, kiedy autorka bloga serwowała coś o czym marzyłam od dawna. Pierwszy raz widziałam to we francuskich gazetkach robótkowych, potem niektórym udawało się to gdzieś tam zdobyć, a mnie zżerała zazdrość. Nie znałyśmy się, a chętnych przede mną było sporo, jednak napisałam maila i ..............tadammmm!!!

Jestem posiadaczką uroczych, drewnianych, wzorowanych na tych z francuskich gazetek klamerek do bielizny.

Niewiele potrzeba, żeby mnie uszczęśliwić :))))))

Klamerki przywędrowały do mnie jeszcze przed świętami, nie miałam jednak okazji ich sfotografować. Oczywiście nigdy w życiu nie zostaną wykorzystane zgodnie z przeznaczeniem. Joanna zapowiada ich kolejną partię, gdyby ktoś był zainteresowany zajrzyjcie do niej, to bardzo miła osoba. Klamerki są bardzo starannie wykonane, a cena jest po prostu śmieszna.

Wianuszki wróciły

2011-05-05T19:01:00.000+02:00

Bardzo dziękuję za wsparcie, kochane jesteście.

Już po napisaniu poprzedniego posta cała złość ze mnie wyparowała, a kiedy zaczęłam czytać Wasze życzliwe komentarze to całkiem mi się polepszyło :))))

Dziś paczka z wianuszkami wróciła, odbiorca odmówił przyjęcia. Mówiąc szczerze to tego się spodziewałam.

Wiem, że jest droga prawna i powinnam skorzystać, choćby po to, żeby innych coś podobnego nie spotkało, żeby ludzie przestali myśleć, że są bezkarni. Kiedy jednak pomyślę co musiałabym zrobić to nie mam ochoty, bo jak się człowiek babrze w bagnie to się ubrudzi.

Miałam podać link do bloga, trochę to jednak będzie reklama, ale może też ostrzeżenie, dziewczyna robi fajne rzeczy, niestety sama nie jest taka fajna. Znajdziecie ją tutaj, też mi koronkowa dusza !

Wianuszki i stroiki są do wzięcia, gdyby się komuś nadały, w promocyjnej cenie i z małym gratisem :)

Poza tym dziś miałam bardzo miły dzień.

No i przydarzyło się

2011-05-02T13:36:00.001+02:00

Zbliża się maj, czyli czas komunii. Zrobiłam więc frywolitkowy wianuszek,

a nawet dwa jednakowe.

Wianuszki i stroiki na świece zostały zamówione jeszcze w ubiegłym roku, moja cena została zaakceptowana, bo promocyjna była ;)

Zamawiająca sugerowała się moim wianuszkiem ubiegłorocznym, ale poprosiła o kilka zmian. Zdecydowała się na zwykłe perełki, z tyłu sznureczki miały swobodnie zwisać, bez dodatkowych ozdób.

Zażyczyła sobie innych listeczków, te które posiadałam jej nie odpowiadały, zamówiłam więc i zakupiłam takie jakie sobie wybrała.

Do stroika nie miała zastrzeżeń, poprosiła jedynie o doszycie listeczków, bo w wersji pierwotnej były bez.

Oczywiście stroiki też są dwa.

Chciałam znać obwód główek dziewczynek, podany mi przez zlecodawczynię trochę mnie zaniepokoił, o czym natychmiast ją poinformowałam, ostatecznie stanęło na 54 cm ( wg. mnie za duże, ale nie ja je będę nosić).

Potem nastąpiła przerwa w kontaktach, po moim mailu dostałam odpowiedź, że dziękuje za przypomnienie się, miała awarię komputera i straciła adresy. Nie chciałam się czepiać, bo jedno z drugim niewiele ma wspólnego, ale co tam, choć nie lubię jak mi ktoś głupoty wciska. Podesłałam zdjęcia skończonego pierwszego wianuszka, podobał się. Zapytałam czy mogę je wysłać tuż po świętach. Żadnych uwag nie zgłoszono, poproszono mnie jedynie o dodanie kwiatuszków na sznureczkach , tak jak było to w stroiku. Dorobiłam kwiatuszki, skończyłam drugi wianuszek. Wysłałam kolejne zdjęcia, zapytałam o adres, oraz podałam gdzie należy przelać pieniądze.... cisza, a czas goni.

Znalazłam adres i nr. telefonu osoby zamawiającej, zadzwoniłam. Chwilę trwało zanim pani się zorientowała kto i czego od niej chce. Podobno trzy moje maile, wysyłane w różnych dniach, zostały przypadkiem odznaczone jako przeczytanie i przegapione, ale zaraz mi odpowie. No i odpowiedziała - " niestety z bólem muszę z nich zrezygnować ". Nie byłam zaskoczona, od chwili utraty adresów coś czułam w kościach.

Podała jeszcze powód, brak odpowiedniej kwoty na koncie, żeby wykonać szybki przelew, komunia jest 8 maja.

Wszystkie nasze maile posiadam, na szczęście niczego nie kasuję zanim nie doprowadzę sprawy do końca.

Dziś rano wysłałam paczkę za pobraniem. Dopóki nie otrzymam zwrotu paczki nie powiem kto to jest. Jeśli przesyłka zostanie odebrana zapomnę o wszystkim, ale jeśli wróci to podam internetowe adresy. Wstępnie rozmawiałam też z prawnikiem, pasuje do kilku paragrafów kc, a ktoś mi mówił, że nawet pod kk podpada.

Dziś nie napiszę co o tym myślę, ani jak się czuję. Nie zdawałam sobie sprawy, że znam słowa, których publicznie się nie wypowiada, a które by tu pasowały ;)

Radosnych świąt

2011-04-23T08:52:00.000+02:00

Życzę wszystkim, abyście te wiosenne święta spędzili w spokoju, zdrowiu i radośnie, albo tak jak je sobie wymarzyliście.

Bardzo dziękuję za pamięć i życzenia, niektórzy miło mnie zaskoczyli :)

Taka jedna...taki jeden...

2011-03-17T08:09:00.001+01:00

Teraz mam mało czasu na robótki, ale kiedy go mam to głównie frywolę. Czasami jednak, aby ręce odpoczęły, bawię się papierkami. Tak powstała taka jedna kartka, z jesiennym kwiatem, w pudełeczku.

Do jej zrobienia użyłam papierów z dużego zestawu (zapomniałam jakiej firmy) kupionego już dawno, kwiaty są natomiast nowym nabytkiem i to właśnie ostatnie zakupy sprowokowały mnie do jej sklejenia. Nie planowałam dodania wiosennej sałatki, miała być stonowana i bardziej elegancka, ale jakoś tak ....samo wyszło ;)

Od dawna natomiast planowałam wykorzystać frywolitkową koronkę i tym razem się udało, to ten prawdziwie scrapowy element, bo odrzut poprodukcyjny :)

Kartka nie ma przeznaczenia, czasami nagle sama potrzebuję lub ktoś ze znajomych pyta, będzie więc pod ręką na wszelki wypadek.

Mój czas, od tygodnia, zajmuje mi taki jeden uroczy mężczyzna. Stara baba jestem, a dałam się omotać. Mąż i synowie na razie to tolerują, ale nie wiem jak długo wytrzymają ;) Facet ma 5 i pół miesiąca, na imię Leoś, mieszka tuż obok, a jego mama po urlopie wróciła do pracy. Zgodziłam się spędzać czas w jego towarzystwie bez specjalnych zabiegów z jego strony ;). Zazdrościłam Wam, że zostałyście matkami lub babciami, więc mam swojego pieszczoszka. Nie wiem jak długo to potrwa, bo Leoś czeka na miejsce w żłobku. Trudno mi się jednak zorganizować, od 20 lat nie pracowałam, a i moi panowie nagle muszą się trochę usamodzielnić - tu następuje wybuch śmiechu tych co nas znają :)

Będzie mnie tu mniej, zaglądam co robicie nowego, nie mogę wypaść z obiegu robótkowego, ale nie zawsze mam czas na komentarze. Nie zapominajcie o mnie, będę się odzywać, coś tam pokazywać, a kiedyś wrócę na pełny etat :)

Pierwsze tegoroczne wielkanocne

2011-03-14T12:44:00.003+01:00

Miało ich nie być, ale kiedy wpadły mi w ręce papierki od Iduni to i pomysł przyszedł. Kartki bardzo proste, wszystkie konstruowane na podobnej koncepcji, z papierów serii Kapuśniaczek i Przedwiośnie + koronki, wstążki, ćwieki.

Trochę inny format.

Motyw świąteczny jest uwypuklony.

Wszystkie zapakowane w folijki wraz z kopertami.

Mój pierwszy raz po raz kolejny

2011-03-07T10:16:00.005+01:00

Sylwka i Ata kusiły jakimś Paverpolem, ale ja się dzielnie opieram, bo w planach miałam nową technikę do opanowania i naprawdę nie dam rady więcej.......... w tej chwili. Na kurs sutaszowy zapisałam się dla towarzystwa, jak wiadomo łatwo daję się skusić na tego typu imprezy. Mimo falstartu, miałam bliskie spotkanie z super klejem na samym początku i praktycznie zaklajstrowaną dłoń przez długi czas, to zabawa był przednia.

To czego nie udało mi się skończyć na warsztatach nadrobiłam tuż po przyjściu do domu i dziś od rana paraduję z nowym wisiorem.

Bardzo dziękuję za miłe spotkanie, sympatyczne towarzystwo, wyrozumiałość, a Dorocie mój mąż pada do nóżek, już ona wie za co :)))

P.S. Hannah w domciu to ja zrobiłam wisiorek trochę po swojemu, ale zgodnie z tym co nam przekazałaś na kursie ;)

P.S.2. Dopisano dzień później.
Fotorelacje z warsztatów:

na stronie organizatora

oraz blogu prowadzącej Hannah .

Mnie poznacie po skupionej minie i frywolnym naszyjniku ;)

U mnie też już wielkanocnie

2011-03-04T13:28:00.003+01:00

Powoli ubieram jajka w frywolne koronki. Zrobiłam kilka w kolorach nie kojarzących się z wiosną, ale może będą pasować do nowoczesnych mieszkań. Pierwsze wysupłałam z myślą o Marcie i przyznam, że bardzo mi się spodobało, dlatego powstało ich więcej.

    To nie zabawa programem graficznym ;) zrobiłam jaja w parach na zasadzie pozytyw- negatyw, mogą jednak istnieć samodzielnie.

Przytrafiła się też jedna czarna owca w kolorze....... czerwonym.

Każde jajo ma swoje bezpieczne mieszkanie z okienkiem.

Są to wydmuszki gęsie, dużo większe od kurzych, na zdjęciu wydmuszka kacza ( wielkością odpowiadająca kurzej) i gęsia.

Eksperymentuję z malowaniem wydmuszek, mam nadzieję wprowadzić trochę kolorów.

Jajka powędrowały do sklepiku.

Uwaga, chwalę się

2011-03-03T09:17:00.004+01:00

Na zagranicznych frywolnych blogach widziałam pięknie zdobione czółenka. Nie mam tu na myśli tych wypasionych z kości, masy perłowej, metalowej koronki...tylko własnoręcznie stuningowane.

Sama nawet nie próbowałam za to się zabierać, udało mi się przekonać do mego pomysłu Jolinkę.

Czółenka drewniane zrobione przez tatę Magdy i Marty, powierzyłam Joli. Bardzo podobały mi się jej kolczyki z fraktalowymi motywami, kolczyki jednak mogę nosić tylko złote, ale taki wzór wydał mi się dobry i na czółenka. Jak to jest zrobione pytajcie Jolinkę, ja jestem bardzo zadowolona, że je mam :)

    Jedną parkę zostawiłam sobie w stanie surowym.

Te też były u Jolinki, kupione na wspólnej akcji na którymś forum, długo czekały na przyozdobienie. Na jednym chciałam umieścić mój znak zodiaku, a drugie miało być niespodzianką.

    Te czółenka są dość duże, nie wiem czy będą mi służyły do supłania, ale chciałam je mieć i mam :)))

Kwiatuszki służące za tło to urobek ostatnich dni, z przeznaczeniem do wianuszków komunijnych, trzeba się już brać za ich montowanie.

Wczoraj zamieszkał ze mną królik

2011-03-02T09:22:00.000+01:00

Zamieszkał tylko na jedną dobę, dziś powędruje do naszego malutkiego, uroczego, nowego sąsiada. Trochę mi żal królika, ale tam powinno mu być dobrze, będę go często odwiedzać ;)

Króliczek wyszedł spod utalentowanych rąk Jolinki. Zdjęcie też jej jej autorstwa, mam nadzieję, że Jola się nie pogniewa, ale jest firmowo zapakowany i nie chciałam już tego zmieniać.

Z królikiem powędruje też karteczka, tę wykonałam samodzielnie jeszcze w październiku, tuż po pojawieniu się na świecie nowego mieszkańca naszego osiedla, ale jakoś nie było okazji jej wręczyć. Kartka na motywach i za pozwoleniem Agnieszki, to jednak zauważą wszyscy interesujący się scrapem.

Buciki rysowałam kilka razy aż efekt mnie zadowolił, pokombinowałam trochę, co zrobić aby były przestrzenne, dobrze się przy tym bawiłam ;)

Kartka dostała pudełeczko z szybką.

Kończy się karnawał, jutro tłusty czwartek, pączki nie należą do moich ulubionych słodkości. Dla tych, co mają podobny gust proponuję zamiennik. Szybko się je robi i szybko zjada- ciasteczka z masłem orzechowym.

Pewnie bym nie skorzystała z przepisu, bo za kruchymi ciastkami też nie przepadam, ale przypadek sprawił, że byłam w pobliżu Madziuli, kiedy dostała pudło tych ciastek od autorów bloga z przepisami Crust&Dust. Magda znalazła się w kłopotliwej sytuacji, widziałyśmy co dostała, nie miała wyjścia, musiała nas poczęstować :)))) Długo miałam ten smak w ustach i za kilka dni sami je upiekliśmy. Wersja na zdjęciu to kolejna nasza modyfikacja, eksperymenty z innym masłem orzechowym, z mniejszą ilością cukru, posypywane gorzką czekoladą... Nam najbardziej smakują z masłem Sante, Felix jest lepszy do wyjadania łyżeczką ;)

Swoją drogą zdumiewa mnie fakt jak dużo zwolenników mają w Polsce czekoladki Reese's, prawie wszyscy znają ich smak, choć nie są u nas dostępne ;)

Remanent w hardangerowych poduszeczkach

2011-02-10T09:16:00.002+01:00

Robiłam je już wiele miesięcy temu, nawet się chwaliłam, dziś zebrałam wszystkie razem.

Pierwsze były takie, na zdjęciu kolejna partia.

Dwie wymieniłam u Beaty na większe ;) kilka wymknęło się z domu bez fot, a takie mam w tej chwili.

Wszystkie haftowałam własnoręcznie ufarbowaną nicią perłową Ariadny na Unifilu DMC białym, ecru i farbowanym, również własnoręcznie.

Trzy w bardzo jasnych kolorach : jasna zieleń morska i pistacjowa to nitki delikatnie cieniowane, trzecia melanż jasnego błękitu, pistacjowego, srebrnoszarego i lila, wszystkie na białej tkaninie. Jadeitowa zieleń wygrywa chyba w rankingu popularności, tym razem na materiale ecru.

    Kolejna już stalowo-szaro- łososiowa na jasnoszarej farbowanej tkaninie i moje ulubione: winogrona- oliwka- khaki na oliwkowym farbowanym materiale oraz ciemna terakota- oliwka- khaki, merrychristmasowa jak określił to mój Maciejek, na białym Unifilu.

    Na zdjęciu zbiorowym jest jeszcze haftowana nitkami jesiennymi na ufarbowanym beżowym materiale. Tę haftowałam z myślą o pewnej mojej znajomej, jednak z powodu zbiegu różnych okoliczności nie dotarła do właścicielki, ale jeszcze dotrze, jeśli nie ta to inna ;)

Jedne poduszeczki mają sznurki do zawieszenie i chwościki, inne są leżące. Wszystko było wykonane ręcznie: farbowanie, haftowanie, szycie, wypychanie, chwościki i sznureczki też. Wśród nich jest też moja prywatna, nie wiem czy zgadniecie która ?

Poduszeczki też trafiły do sklepiku.

Frywolitkowe sakiewki

2011-02-08T14:25:00.000+01:00

Jolu, mówisz i masz :)))

Tak naprawdę to nie miałam fotek, trochę więcej ostatnio poświęciłam czasu na supłanie, nie miałam możliwości fotografowania z powodu już znanego, geriatrycznego aparatu - jak go określiła Magda. Nigdy nie zapowiadałam się na dobrego fotografa, ale też nie bardzo się przykładam, pstrykam i już. Mój aparat ma chyba słabą lampę, bo wszystkie zdjęcia są jakby w cieniu, a robię je tuż przy odsłoniętym oknie, ale za to kolory oddaje dość wiernie.

Urzekły mnie te koronkowe torebeczki, supłam więc je i supłam, a że znajdują amatorów to czółenka nie stygną ;)

Choć malutkie 7 x 11 cm, sporo rzeczy udało mi się w nie zapakować: flakonik perfum, perły, mój nieduży telefon, saszetkę z lawendą do szuflady z bielizną...

Powstają w wersji z koralikami i bez. Do jednej ciemnoczerwonej dodałam szklane koraliki bordo, do drugiej, na specjalne zamówienie mojej siostry, grafitowe, do czarnej mieniące się jak pawie pióra. Śmietankowa, bo to nie biała ani ecru, jest jeszcze bez koralików, mam jednak coś i dla niej ;)

Mam nadzieję, że saszetki będą w stałej ofercie w sklepiku Jolinki, ale zrobię też trochę sobie i na prezenty znajomym.

Karteczki w kropeczki

2011-02-04T17:30:00.001+01:00

Bywa tak, że nic się nie klei, a czasami nagle przychodzi mnóstwo pomysłów do głowy, jedne lepsze, inne gorsze. Najbardziej lubię robić kartki bożonarodzeniowe, najmniej wielkanocne. Tym razem dopadła mnie obsesja w kolorze czerwonym, a szczególnie czerwone w kropeczki. Tak się szczęśliwie złożyło, że w tej chwili kolor ten dominuje wszędzie, a może dlatego mnie dopadło ;)

Kartki z tych samych papierów, w tej samej tonacji czerwono- kremowej, z motywem serc, ale nie tylko na Walentynki, mogą być na Dzień Kobiet lub inną okazję.

I jeszcze kilka bez serduszek, z kwiatuszkami hortensji i pączkami róż, ale nadal krem i czerwień oraz tytułowe kropeczki.

Te kartki mają jeszcze jeden związek z kardiologią ;) Wszyscy znają słynne serduszka Jolinki, jej własne jest ogromne, o czym sama się przekonałam. Jola z całego serca przygarnęła mnie do swego sklepiku Glass Idea.

Od dziś będą się tam pojawiać moje, własnoręcznie wykonane drobiazgi, karteczki w kropeczki już tam są.

To mój debiut w tego typu przedsięwzięciu, czy będzie udany, czas pokaże ;)

Jolu, dziękuję Ci z całego serca !

Christmas Tree Lane zszywanie lub klejenie

2011-02-03T12:52:00.000+01:00

Moją pierwszą , prototypową, wersję choinki E.Boshop zrobiłam chyba jeszcze w październiku, kiedy ufarbowałam nitki. Wyhaftowałam na Unifilu DMC tylko niewielki fragment wzoru, a wymiary ma - 18 cm wysokość i 12 cm podstawa, stąd moja późniejsza decyzja o haftowaniu na najdrobniejszej dostępnej u nas tkaninie, czyli lnie obrazkowym 35 ct.

Ta hardangerowa wersja jest zszywana.

Najpierw przygotowałam szablon z papieru, narysowałam go znikającym flamastrem na tkaninie z wyszytym motywem i dodatkowo na tkaninie bez haftu, podszewce oraz cienkiej ocieplinie.

Wycięłam materiały z dodatkiem na szew i złożyłam odpowiednio warstwami, tak aby po zszyciu i przewróceniu wszystkie były na swoich miejscach.

Przeszyłam na maszynie, obcięłam nadmiar tkaniny, a ocieplinę wycięłam aż do szwu. Zrobiłam prostopadłe nacięcia na zapasach na szew w rogach i wywróciłam wszystko na prawą stronę. Niezszyty kawałek zostawiłam na dole, w podstawie, na samym środku. Posłużył do przewrócenia całości oraz jako otwór na patyczek.

Dokładnie poukładałam tkaninę przy szwie i przeprasowałam.

Wersja SALowa jest trochę inna, haftowana na lnie obrazkowym, który jest bardzo sztywny, nie miałam ochoty na zabawę z wywracaniem tego, bo okrutnie by się pogniotło. Dlatego zastosowałam prostszą metodę, choć wcale nie szybszą ;)

Zrobiłam to na podobnej zasadzie jak się robi pinkeep , czyli taki trochę kartonaż.

Wycięłam z kartonu odpowiedni trójkąt, zaokrągliłam rogi, przykleiłam do niego ocieplinę, a potem podszewkę. Nałożyłam na to wyhaftowany i wycięty trójkąt z większym zapasem, naciągnęłam i przykleiłam z tyłu tekturki, nie sznurowałam.

Nie robiłam też drugiej części w ten sam sposób, len obrazkowy jest bardzo sztywny, więc wycięłam odpowiedni kawałek na plecki, zaprasowałam po ok. 1cm dookoła i podszyłam samą tkaniną, zostawiając otwór na patyczek w środku podstawy. Zszywałam w odległości ok 1-2 mm z tyłu, nie idealnie na boku, jak to się robi w pinkeep, bo niczym nie maskowałam szwu.

Mam nadzieję, że dokładnie wytłumaczyłam. Marty wersja jest chyba robiona podobnie, tylko bardziej ozdobna, ale niech Marta sama o tym opowie i pokaże wreszcie !!!

Powrót do tego co już było- SAL 2010

2011-01-26T10:12:00.003+01:00

Obiecałam Tereni, że opiszę trochę dokładniej jak zrobiłam swoją wersję Christmas Tree Lane- L143 Emie Bishop. Z choinką uporałam się na czas, o czym informowałam we właściwym miejscu i jeszcze przed świętami trafiła do nowej właścicielki. Tutaj jednak nie pokazałam końcowego efektu, dlatego nadrabiam zaległości.

Na schemacie nie ma zaznaczonych linii cięcia, biegłym w hardangerze nie powinno to sprawić kłopotu, ale niektórzy wolą mieć wszystko czarno na białym, dlatego miejsca przecięcia nici zaznaczyłam na czerwono ;)

Tu jest tylko fragment haftu z ażurami, widać jednak, że wycinamy wszystkie nitki, które są zabezpieczone bloczkami.

Wycinamy po 4 nitki. Przerwy między cięciami to też 4 nitki, dotyczy to tylko tych dłuższych odcinków z prawej i lewej strony haftu.

Po wycięciu i wysnuciu nici zaczynamy cerowanie mostków. Na zdjęciach oryginału występują jeszcze gołębie oczka, 1/4 kółeczka dzierganego i pojedyncze pikotki.

Gołębie oczka są umiejscowione schodkowo, w jednym rzędzie, w górnej części ażuru, a pod nimi ćwiartki kółek dzierganych.

Jak wykonać poszczególne ściegi pisałam na blogu hardangerowym:

- mostki cerowane ;

- gołębie oczka ;

- kółko dziergane .

W tym wzorze nie robimy pełnego kółka dzierganego a jedynie 1/4 kółka.

W tym miejscu zaczynamy przeplatanie nici, aby uzyskać gołębie oczko( zdjęcie z lewej), kończymy mostek cerowany, wykonujemy połowę kolejnego i cofając się do tyłu przeplatamy 3 nitki, które obdziergamy ( zdjęcie z prawej). Tak jak robi się pętelki do guzików lub wieszaki w ubraniach.

Ilość ściegów dzierganych zależy od grubości tkaniny, nici i naszych gustów. Po ostatnim ściegu dzierganym przechodzimy do środka mostka i kończymy jego cerowanie.

Ćwiartki kółek dzierganych też są ułożone schodkowo.

Mam nadzieję, że w połączeniu z bardzo dobrymi zdjęciami oryginalnego schematu, moje podpowiedzi pomogą uporać się z tym pięknym i dość łatwym wzorem.

Widziałam wersję Marty, na czarnej Luganie, wygląda niesamowicie !!! Zakochałam się w niej, szkoda, że pewnie nie dałabym już rady na czarnym :(

Marta! pokaż to wreszcie wszystkim!

Zamienił stryjek...

2010-12-31T10:06:00.001+01:00

Od razu wyjaśniam, to nie ja jestem tym stryjkiem ;)

Dawno temu obiecałam Beacie podusię, potem ustaliłyśmy, że będą dwie i pachnące serduszko. W zamian Beata zaproponowała mi kilka konkretów i niespodziankę. Oczywiście wybrałam niespodziankę. Do wymiany doszło parę miesięcy później, przed świętami. Już wielkość przesyłki mnie zaskoczyła, a zawartość wprawiła w osłupienie. Zostałam właścicielką tych poduch-bez kota ;) i serwety. A tak prezentują się na mojej kanapie.

W czasie tegorocznych świąt wylegiwałam się na poduchach, objadając się różnymi smakołykami, czytając, oglądając telewizję, rozmawiając z najbliższymi. Nawet mój mąż był zadowolony (on jest bardzo sceptyczny wobec wszelkich robótek) i zaanektował jedną poduchę, a to powinno być najwyższym stopniem uznania.

Co ja wysłałam Beacie ? no też dwie poduchy :)))))

Czy wymiana była sprawiedliwa ? ja jestem z niej nadzwyczaj zadowolona :) Sztuki się zgadzają, a wielkość ....

Beata, sprawiłaś mi ogromną niespodziankę, dziękuję !!!

Prawie dwa miesiące temu Magda się chwaliła przesyłką od Hilmy, ileż tam pięknych rzeczy było, ile pożytecznych i ciekawych. Jedną z tych rzeczy obdarowała mnie Magda. Długo szukałam odpowiedniego miejsca, żeby to wyeksponować, ale na ścianie nie prezentowało się dobrze, chyba wielkość i kształt nie pasowały. Zdecydowałam, że tymczasowo i na wyjątkowe okazje będę kładła to na stole.

i zbliżenie- specjalnie dla patchworkujących;)

Szczodre Dni to taki trochę magiczny czas, a w tym roku, kiedy śniegu dużo, jeszcze bardziej odczuwa się tę niesamowitą atmosferę. Cieplutkie patchworki, świece, lampki na choince i pachnące pierniki.... to mój czas, na odpoczynek, na robótki, na spotkania ze znajomymi. Zazwyczaj wszystko sama muszę przygotować na święta, a w ich trakcie jestem zabieganą gospodynią. Nie lubię świąt, ale ten poświąteczny czas, kiedy jeszcze spiżarnia pełna, kiedy nic nie muszę- uwielbiam ;)

Poświątecznie

2010-12-30T10:39:00.001+01:00

Święta spędziłam rodzinnie, bez komputera, tak obiecałam, sobie przede wszystkim. Trochę jednak za wcześnie tę obietnicę złożyłam i trochę nierozsądnie, przy świadkach ;). Nie zdążyłam wysłać elektronicznych życzeń tym, którym chciałam, ani podziękować za otrzymane. Przyznaję, że odrobinę podglądałam blogi, kiedy moi panowie odśnieżali, ale w święta padało niewiele. Teraz za to nas zasypuje, chyba rekordowo śnieżna zima będzie.

Tuż przed świętami przygotowałam jeszcze kilka kartek, takich bardziej osobistych, oto one.

W środku tej przeplatanki gwiazdka wyhaftowana ściegiem z Rodos (Rhodes Stitch), trochę udoskonaliłam oryginalny motyw, żeby był większy.

Po raz pierwszy chyba wykorzystałam gotowe passe partout, ale nie potrafię sama tak ładnie wyciąć owalu.

Kartki haftowane moimi farbowanymi nitkami, motywy hardangerowe. Od dawna miałam na nie ochotę, napatrzywszy się wcześniej na kartki Miranki i Marty, ta druga nie chwali się nimi publicznie, ale je ja widziałam ;).

Dwie pierwsze kartki leżą na czymś szczególnym, ale o tym napiszę jutro.....

Dorabiałam

2010-12-12T09:45:00.000+01:00

Bombki we frywolitkowych ubrankach szybko znalazły nowych właścicieli, a nawet poproszono mnie o dorobienie kilku. Niestety nie było już tych winnoczerwonych, więc kupiłam ciemnoniebieskie. Wzór nr1 pochodzi z chińskiej czy japońskiej gazetki, trochę przerobiony, ale wcześniej tak ubraną bombkę wypatrzyłam u Renulka. Druga taka sama jak ostatnia z pierwszej partii ;)

Dorobiłam też trochę kartek świątecznych wg. sprawdzonych szablonów.

Zmieniłam jedynie format białych z fałszywym embossingiem, dodałam do nich trochę złota i srebra.

To był powód przerwy w haftowaniu SALowej choinki, teraz - już skończona i wyprana- czeka na ostateczną formę.

W tym roku moje świąteczne ozdoby cieszyły się wielkim powodzeniem, jestem tym miło zaskoczona. Teraz pozostało niewiele czasu na przygotowanie kartek na własne potrzeby.W przyszły roku bożonarodzeniowy sezon chyba rzeczywiście trzeba zacząć w lipcu, jak sugeruje Jolcia, bo niektórzy już zapisali się w kolejkę ;)

Nie powinnam była -SAL 2010

2010-12-09T09:38:00.000+01:00

Zaproszenie dostałam bardzo dawno, ale trzeźwo oceniając sytuację nie miałam zamiaru w tym roku angażować się w tę sympatyczną zabawę. Niestety w pewnym momencie opuścił mnie rozsądek i pod wpływem pewnej gazetki, świeżo ufarbowanych nitek i małego eksperymentu, wytypowałam dwa wzory i powiedziałam tak.

Pomysł pierwszy z przyczyn zaopatrzeniowych nie dał się zrealizować, nadal jest na etapie pomysłu, choć zakupy wstępne poczyniłam.

Pomysł drugi też się opóźnił i też z tych samych przyczyn- to był znak, żeby nie zaczynać nic nowego przez świętami, ale już przecież wisiałam na blogu SALowym jako uczestnik.

Jakby tego było mało to okazało się, że nie zrozumiałam regulaminu SALu 2010, nie zrozumiałam, bo go nie czytałam. Krzyżyki musiały być, a ja planowałam tylko hardangerowe ściegi, na szczęście projekt nr2 miał kilka wersji, z xxx również.

Więcej w tym wszystkim było myślenia, kombinowania, zakupów itp. niż haftowania, te zajęły mi dotąd tylko 3 dni, a raczej wieczory.

Z tych materiałów powstaje Christmas Tree Lane- L143 Emie Bishop.

Z farbowanych nitek wykonałam prototyp, miało ich powstać więcej, ale w tym roku już nie zdążę, za to pewne elementy wzoru wykorzystam do innych celów. Prototyp okazał się być sporych rozmiarów, dlatego wymyśliłam haftowanie na lnie obrazkowym 35 ct, bo to była najdrobniejsza znana mi tkanina nadająca się do tego haftu. Zmieniłam też kolory mulin DMC, aby bardziej pasowały do moich farbowanych nici perłowych- to te w środku, pomiędzy nitkami DMC na zdjęciu.

Wczoraj mój SAL wyglądał tak

Dziś ma już trochę ażurów. Z nimi nie mam problemów, tak jak i z xxx, natomiast ściegi płaskie łatwe nie były. Nie bardzo widziałam gdzie należy wkłuć igłę, ale dałam radę. Haftuję nićmi perłowymi DMC # 8 i #12 w kolorze ecru lub 712.

To białe jest wszędzie

2010-12-02T08:35:00.000+01:00

Podstępnie zaatakowało w poniedziałek, w ciągu dnia zasypało wszystko może 30 cm warstwą. Trudno się chodzi, a jeździ pewnie jeszcze gorzej. Wczoraj ścisnął mróz. Tak jak nagle, z dnia na dzień, w sierpniu skończyło się upalne lato, tak teraz nagle zaatakowała zima. Takie są prawa natury i trudno z nimi walczyć. Drogowcy walczą z miernym skutkiem, a dziennikarze podgrzewają atmosferę. Kiedy przeczytałam w lokalnej gazecie, że pługi wyjechały za późno, bo dopiero w dzień, a powinny w nocy zacząć odśnieżać, to mną wstrząsnęło. W nocy nie było jeszcze śniegu, to co mieli odśnieżać ? Za mało pługów, a kogo stać na zakup i utrzymanie sprzętu przez cały rok, który pracuje zazwyczaj tylko przez parę tygodni ? Nie da się w trakcie śnieżyć i mrozów utrzymać czarnych ulic, to jest niemożliwe, ale możliwe jest myślenie. Czasami ręce opadają jak się widzi odśnieżony chodnik do krawężnika ze śnieżną zaspą w miejscu przejścia przez ulicę. Myśleć powinni wszyscy: drogowcy, kierowcy i piesi- to mówię ja, piesza, która też odśnieża, łopatą i tylko kawałek chodnika, i tylko czasami, bo zazwyczaj robią to moi panowie. Kiedy jednak pada cały dzień, a oni są w szkole i pracy to ktoś musi.

Pada i wieje nadal, więc białe panoszy się wszędzie, wystarczy otworzyć drzwi, a wciska się do domu. Nawciskało mi się takie;)

W ilościach dużo większych, ale bloga nie pozwolę białemu zasypać :)))

Bardzo nieskromny wpis

2010-11-24T12:24:00.003+01:00

Jestem zachwycona tym co zrobiłam. Zazwyczaj robię coś co mi się podoba, ale zawsze jest jakieś ale, tym razem nie mam żadnych zastrzeżeń. To co zobaczyłam po zrobieniu pierwszej sztuki wydało mi się ideałem. Nie mogę jednak całej zasługi przypisać sobie, jestem tylko odtwórcą. Od dawna widuję TO w necie, niestety zdjęcia wyjątkowo źle ukazują rzeczywistość w tym wypadku. Dlatego trochę zwlekałam zanim sama spróbowałam. Wczoraj pojawił się wpis Ani i choć jej fot nie śmiem nawet porównywać ze swoimi , to miałam ochotę napisać, że kłamią. Bombki we frywolitkowych majtkach są przepiękne, jakby te koronki zostały stworzone, żeby tak je ozdabiać.

A oto moje.

Trafiłam na fajne bombki, ciemnoczerwone, odrobinę winne, jakby to było starte wino z malutkim dodatkiem koloru rdzawego. Średnica 8 cm leciutko spłaszczone, jak kula ziemska, czyli ok. 25 cm obwodu na równiku, a mierzony po południku to ok 24 cm. Robiłam duże zakupy i nie mogłam kupić więcej, innych kolorów, a ciekawe odcienie niebieskie i zielone były.

Dwie pierwsze, widok z boku i od dupki ;) z niezakończonymi nitkami jeszcze.

I w opakowaniu. Zawiozłam je dziś do Marty do pasmanterii, jakby ktoś chciał obejrzeć w realu, albo zapragnął posiąść ;)))

Wzory to klasyka frywolitki, bordiury wyszperane w różnych starych książkach. Zmieniłam czasem ilość słupków, ilość i rozmieszczenie pikotek, jedynie ostatnia, składająca się jakby z dwóch malutkich serwetek powstała w mojej głowie. Oczywiście takie elementy wykonywałam wcześniej setki razy w różnych robótkach, więc tylko ich układ jest mego autorstwa ;)

Dodam jeszcze, że wcześniej napatrzyłam się na bombki Renulkowe i Koroneczkowe, są tam jeszcze motywy, które muszę zastosować w swoich.... jak tylko dokupię bombek.

I jeszcze słowo do Yenulki- ubranka dla bombek robiłam z Aidy 20 kolor 09002, jasna śmietanka bym powiedziała, czyli tej co to ją miałaś na sumieniu ;) Aga, możesz już spać spokojnie, świetnie pasuje, bardziej niż biała. Cieszę się, że ją miałam pod ręką, dzięki !!!

Ostatnie świąteczne

2010-11-16T08:38:00.000+01:00

Chociaż....coś mi jeszcze chodzi po głowie, tylko czy czasu wystarczy, ale jak siebie znam, to jak coś mi się kołacze to wykołacze ;)

Było gdzieś na blogach hasło- białe kartki świąteczne i choć wtedy rękawicy nie podjęłam to pomysł bardzo przypadł mi do gustu. W trakcie klejenia trochę jednak zboczyłam z obranego kursu i kilka skalałam kolorem.

Nie posiadam żadnych maszynek do tłoczenia kartoników, dlatego skorzystałam z kursu Doris na 'fałszywy embossing', przy czym wcale nie chciałam udawać tłoczeń, bo pomysł bardzo mi się podoba sam w sobie. Na pewno wykorzystam go jeszcze, nawet jeśli miałabym jakieś karbownice.

Kremowo- bordowe, trochę tildowe

2010-11-10T08:01:00.002+01:00

Papiery kupione w miejscowym sklepie dla plastyków, cienki, zwykły, marnej jakości w porównaniu do pięknych scrapkowych nabytych w sklepach internetowych, ale za to jakie cudne wzory i kolory. Papier jest dwustronny 30x30 cm o fantastycznie dopasowanych motywach. W jednej tonacji jest sporo różnych wzorów, muszę dokupić jeszcze w brązach, bo wyjątkowo mi służy . Rok temu miałam je już w użyciu, ale albo nie zauważyłam innych kolorów, albo wtedy ich tam jeszcze nie było. Teraz powstała taka karteczka

a w zasadzie cała seria

Drewniane guziki wysępione od Jolinki, jak większość pewnie się domyśla.

I jeszcze inne spojrzenie ;)

Wczorajszy dzień był bardzo intensywny i niezwykle miły, nawracałam na frywolitkę czółenkową dwie igiełkowe :))))) Z jakim skutkiem przekonam się za jakiś czas, ale jestem pod wrażeniem z jaką łatwością dziewczyny załapały flipnięcie. Potwierdza się teoria, że jak ktoś jest zdolny to we wszystkich dziedzinach. Moje uczennice to Jolinka, Małgoś i Basta, przy czym Basia tylko odświeżała pamięć i pomagała Małgosi zapanować nad czółenkami. Niedługo prawdopodobnie będzie wysyp nowych frywolitek ;)

I jeszcze z wianuszkami

2010-11-08T09:10:00.001+01:00

Tym razem to już chyba ostatnia partia.

Wianuszki wykonane tą samą metodą co śnieżynkowe, ale z gałązek świerkowych, wyciętych za pomocą dziurkacza, naklejanych jednak bezpośrednio na obręcz klejem, bez kosteczek 3D.

Papierki Galerii Papieru naszej Iduni ;) - Świąteczna Gospoda, bardzo przypadła mi do gustu ta seria, jak i nowe projekty Galerii, odkładam pieniądze, żeby je posiąść, a jednocześnie próbuję szczęścia w ich Candy.

Świąteczną Gospodę kupiłam co prawda u Endiego, ucieszyłam się bardzo, kiedy je tam znalazłam, bo potrzebowałam kilku innych drobiazgów i udało mi się skompletować wszystko w jednym zamówieniu. Dodam jeszcze, że koszty przesyłki są tam wyjątkowo atrakcyjne :)

Dość wiernie skopiowałam swoją serduszkową kartkę użyłam jedynie innych papierów, bardzo lubię ten wzór.

I widok z innej perspektywy, żeby pokazać, że kartka nie jest płaska.

Od kilku dni mam problem z obserwatorami. Właśnie ich liczba przekroczyła 100 i nawet przemknęła mi myśl aby jakoś to uczcić, ale jednocześnie przestałam widzieć listę moich obserwatorów. Dziś sprawdziłam i nie widzę też list na innych blogach, widnieje tylko napis obserwatorzy ( lub inny jeśli ktoś nadał inny tytuł temu gadżetowi), nie mogę też dodawać blogów do obserwowanych. Nic nie zmieniałam w ustawieniach, czy ktoś coś wie na ten temat ?

Instrukcja wykonania wianuszka śnieżynkowego

2010-11-06T08:10:00.005+01:00

Pomysł na ten wianek nie jest mój, widziałam coś takiego w pewnej gazetce z kartkami, niemieckiej chyba. Nawet sobie zapisałam zdjęcie, ale jak to bywa, kiedy go potrzebuję to nie mogę znaleźć. Tam też były użyte śnieżynki w różnych wielkościach i odcieniach błękitu, zupełnie inny był natomiast sposób montażu, nanizano je na metalowe kółko. Wymyśliłam więc swoją metodę, łatwą i prostą. Takie kartki mogą wykonać dzieci i osoby nie mające żadnego doświadczenia z kartkami.

Potrzebujemy 5 dziurkaczy- dwóch kół o różnej średnicy : 3,7 cm oraz 5 cm oraz trzech z motywem śnieżynek w trzech różnych wielkościach, tutaj 3,7 cm ; 2,5 cm i 1,5 cm. Przy czym bez kółek możemy się obejść, obręcz wcale nie musi być idealna, bo jej nie będzie widać, wystarczy narysować za pomocą cyrkla dwa koła o wspólnym środku, a różnej średnicy i wyciąć je nożycami.

Potrzebne będą natomiast niebieskie kartoniki i kosteczki do 3D lub taśma piankowa.

W jasnym kartoniku, u mnie biały, wycinamy za pomocą punchera najpierw mniejsze koło. Kartonik wpychamy do oporu do dziurkacza, żeby drugie kółko się zmieściło. Potem większym dziurkaczem wycinamy drugie koło, odwracamy puncher i ręcznie centrujemy, tak żeby wycięte już kółko było w samych środku wykrojnika, jeśli koła nie będą idealne, nie ma problemu.

Wycinamy też kolorowe śnieżynki.

Naklejanie zaczynamy od największych, na piankowych odbojnikach

w miarę symetrycznie je rozmieszczając na obwodzie obręczy.

Potem mocujemy średnie i na końcu najmniejsze, mieszając kolory, zakrywając dziury, tak jak podpowiada nam wyobraźnia.

    Tak przygotowany wianek naklejamy za pomocą kosteczek 3D na przygotowaną bazę kartki i dowolnie ozdabiamy: kokardkami, koralikami, cekinami... albo nie ozdabiamy ;) Różne kolory śnieżynek sprawiają, że wianek jest bardziej przestrzenny.

Wianuszków część dalsza

2010-11-05T11:00:00.000+01:00

Tym razem jednak wianki z papierowych śnieżynek. Nie wszyscy lubią kiedy dużo dzieje się na kartkach, niektórzy wolą w bardziej ascetycznym stylu i te takie właśnie miały być. Trudno oddać zimowo- świąteczny nastrój za pomocą niewielkiej ilości ozdób, ale chyba mi się udało.

Do śnieżynkowego wianka z różnych niebieskich kartoników dodałam kokardkę i parę kryształków, pomaziałam odrobinę brzegi niebieskim tuszem i to wszystko.

Różnej wielkości śnieżynki wycinałam puncherami i mocowałam za pomocą piankowej taśmy, żeby uzyskać efekt 3D.

Coraz bliżej święta

2010-11-03T08:12:00.000+01:00

Już po Zaduszkach, więc chciałam w tym roku wyprzedzić Coca- Colę i się zareklamować pierwsza - coraz bliżej święta ;)))))

Do klejenia kartek przystąpiłam metodycznie, najpierw objawiło mi ;) się kilka wzorów, które sprawdziłam w realu, potem przygotowałam materiały. Pocięłam kartoniki i spreparowałam półfabrykaty (półtuszami zwane w pewnym patchworkowym środowisku ), na koniec zostawiłam sobie najprzyjemniejsze czyli montowanie całości. Jako pierwsze zmontowały się kartki z frywolitkowymi wianuszkami. Musiałam przecież sprawdzić czy Koroneczkowo- Renulkowa choroba i mnie dopadła, ale na szczęście nie, a może na nieszczęście, bo może ona dotyka tylko mistrzynie ;) mi wyszło to co planowałam.

Motyw znany od lat, odgapiony od Renulka albo Smyka jeszcze na kaan, trochę pewnie oswojony przeze mnie. Wielkość w tym wypadku zmienia się w zależności od wielkości koralików, bo wszystkie wykonane Florettą 20.

Na warsztat pójdą teraz kolejne kartoniki, wycinanki, wstążeczki... za parę dni kolejna partia kartek, chyba że dotrze zamówiony materiał na SALowy haft, wtedy papierki mogą poczekać, bo już czuję nieodparty wewnętrzny przymus natychmiastowego haftowania :))))

Co było gdy mnie nie było

2010-10-21T08:56:00.005+02:00

Nie miałam internetu, znowu !!! Zmiana umowy i awaria routera w tym samym czasie to za dużo, żeby myśleć logicznie, mój mąż i panienka z netii nie potrafili się dogadać telefonicznie przez tydzień.

W tym czasie pozbyłam się ;) części farbowanych nitek, a pomaziałam trochę w kolorach jesieni i zieleniach.

Pani Jesień- każdy motek inny, bo najbardziej mi się podoba malowanie farbami po niciach, tak to się w zasadzie odbywa w moim wypadku, nie farbowanie a malowanie. Nigdy do końca nie wiem jak nitki będą wyglądać po wyschnięciu, barwniki nanoszone jedne na drugie dają często zaskakujące efekty. Wspominałam już o złudnych wizjach po nałożeniu koloru, po podgrzaniu i po wyschnięciu- to zupełnie trzy różne barwy. Dlatego odwołuję wszelkie wcześniejsze obietnice ufarbowania konkretnych kolorów, będą takie jakie wyjdą, ale będę się bardzo starać żeby były choć trochę podobne do obiecanych ;)

I jeszcze kilka nitek w kolorach jesiennych: koralowo- brązowe i rudo - brązowe. Z rudym barwnikiem jest podobnie jak z nitkami, w komentarzach pisała o tym Violka , to raczej oranże i bez podrasowania nie da się uzyskać takiego koloru, albo ja mam o nim mylne wyobrażenie.

Miałam takie zielone - młoda sałata ;) trawka i podobno pistacjowe, podobno, bo mam wrażenie, że część barwnika się nie rozpuściła, część żółta, co wyszło w formie kropek na nitkach cieńszych, ale tego to już nie pokażę. Piszę dlatego żeby Koroneczka wiedziała, że jednak coś mi nie wychodzi ;)

    Były też takie pokazywane w poprzednim poście , ale zostały porwane na spotkaniu, pracuję jednak nad powtórzeniem kolorów.

Poza tym mam w planach wysupłać dużą ilość świątecznych frywolitek i skleić trochę kartek. Już nawet zaczęłam realizować te plany. Bardzo się cieszę, że kilka osób poprosiło o nie, ale jednocześnie i martwię, bo nie znam swoich możliwości. Nie wiem jak szybko i ile dam radę zrobić, a kiedy coś obiecuję to staram się wywiązać jak najszybciej, w efekcie trzęsą mi się ręce. Całe szczęście, że klawiatura tego nie przekazuje, co by to było gdybym pisała piórem ;)))))

Nie wyszły mi też, Aniu, frywolitkowe gwiazdki, miałam taki dzień, że wszystko czego tknęłam lądowało w koszu, błędy robiłam nawet w znanych na pamięć schematach. Nie były to pomyłki w stylu Renulka ;) widocznie to nie był dobry dzień na frywolitki.

A teraz idę poczytać i pooglądać co Wy zmalowałyście w czasie gdy mnie nie było :)

Moje zapachy do szafy, komody, szuflady...

2010-10-12T07:47:00.001+02:00

Sezon na lawendę dawno minął, ale kiedy się ma susz lawendowy to saszetki zapachowe można robić cały rok. W trakcie farbowania nitek zaczęłam łączyć kolory z zapachami, niektóre od razu jakoś się kojarzą- różowy z różą, fioletowo-liliowy z lawendą... inne mniej, ale wystarczy dobrze poszukać w naturze albo sklepie z zapachami;)

Oto moje pachnące serduszka, co zawierają widać na zdjęciu. Trochę byłam przerażona silnym, różanym aromatem, wszystko wokół pachniało różą, ale to serduszko znalazło najwięcej amatorów :)

Miałam też takie nitki i zdążyłam nawet z nich zrobić jedną poduszeczkę i jedno serduszko, niteczki jednak straciłam bezpowrotnie ;) czas nastawić gar do farbowania. Saszetkę nafaszerowałam zapachem pt. 'Herbaciana Zieleń' cokolwiek to znaczy.

Serduszka są nieduże.

Zapraszam na ciasto z jabłkami

2010-10-08T09:10:00.003+02:00

Dawno, dawno temu, przed przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej, w każdej szkole były zajęcia z integracji europejskiej. Klasa mojej siostrzenicy, mocno nieletniej wtedy, przygotowywała prezentację Holandii i siostrzenica z koleżanką same, nie przymuszane, zgłosiły się do przygotowania czegoś słodkiego serwowanego w tym kraju. Jak to często bywa, o obietnicy przypomniała chwilę przed godz. 0. Tak więc, pewnego dnia, po dość późnym powrocie z pracy, moja siostra zastała stół zastawiony różnymi produktami, na nich kartka z dziwnym przepisem i wyłaniającą się z pokoju córkę z błaganiem :

- Mamo pomóż.

Siostra międląc w ustach słowa, których się nie wypowiada, zgrzytając zębami i szczękając garami zakasała rękawy oczyma wyobraźni widząc jakiegoś gniota wyjmowanego z piekarnika. Złość jej przeszła jak tylko otworzyła ten piekarnik. Od tamtej pory ciasto to często gości na naszych stołach i jakoś dobrze nam się kojarzy to nasze wstąpienie do unii :)))

Przepis znaleziony przez siostrzenicę w internecie trochę zmodyfikowałam, bo tak jak Jolcia, wolę owoce z ciastem no i zdecydowanie większą porcję muszę przygotować;) Podaję obie wersje.

Nazwa ciasta jest nasza, nie wiem jak brzmi w oryginale, słynny appelgebak na zdjęciach prezentuje się zupełnie inaczej, więc pozostanie:

Holenderskie ciasto z jabłkami

Ciasto:

25 dkg mąki 40 dkg mąki

12 dkg cukru 18 dkg cukru

1/2 kostki masła 3/4 kostki masła

1 jajko 1-2 jajka

pół łyżeczki proszku do pieczenia

cukier waniliowy

łyżka-dwie mleka

Z podanych składników przygotować kruche ciasto wg. schematu- posiekać nożem masło z mąką, proszkiem do pieczenia, cukrem i cukrem waniliowym dodać jajka i mleko, szybko zagnieść, uformować kulę i włożyć do lodówki na godz. Ciasto można przygotować nawet dobę wcześniej- praktykowałam to ;)

Tortownicę albo blachę wyłożyć papierem do pieczenia, ciasto rozwałkować, ułożyć na papierze formując wysoki i cieniutki brzeg, ponakłuwać widelcem i podpiec 15 min w temp. 200 st.C, po czym ostudzić.

To ciasto paskudnie się wałkuje, trzeba raczej ulepiać je w blasze, stosuję taki sposób- rozpłaszczoną kulę ciasta tuż po wyjęciu z lodówki układam w formie, przykrywam folią spożywczą i dostępnym mi walcem -patrz zdjęcie poniżej ;) wałkuję je, a potem już tylko lepię na brzegach.

Masa jabłkowa:

1kg jabłek

2-3 łyżki cukru

5 dkg masła

10 dkg rodzynek

W mojej wersji należy wziąć ze 2,5 kg jabłek, najczęściej mieszam antonówki ze słodszymi.

Jabłka obrać, pokroić na kawałki usuwając gniazda nasienne. Poddusić jabłka wg. uznania, w oryginalnym przepisie są to tylko podduszone do miękkości kawałki, ja rozgotowuję je dużo bardziej. Dodać masło, cukier, rodzynki i jeszcze trochę poddusić. Przyznam , że ilość dodanego cukru zależy od tego jak kwaśne są jabłka.

Nie dodaję rodzynek, bo moi panowie ich nie lubią.

Migdałowy smak:

10 dkg masła

niepełna szklanka cukru

łyżka miodu

łyżka mleka

5 dkg płatków migdałowych - wsypuję całą torebkę

W rondlu lekko zrumienić masło, dodać pozostałe składniki, wymieszać, chwile potrzymać na ogniu i rozłożyć na jabłkach, które lekko przestudzone wyłożyliśmy już na podpieczonym spodzie.

Piec przez ok. 40 min w piekarniku nagrzanym do 200 st C.

Ktoś mnie pytał czy to ciasto można jeść na ciepło, zapewniam, że można, nie raz widziałam jak znika tuż po wyjęciu z piekarnika ;))) Zdecydowanie jednak zyskuje na wyglądzie po wystudzeniu i ozdobieniu kleksem z bitej śmietany, można go jeszcze przybrać wiórkiem czekolady.

Nie wiem czy nadaje się do podgrzania w mikrofali.

Przepis podaję na prośbę Madziuli, która nie lubi jabłeczników :))))

Poznałam tajemnicę

2010-10-07T09:11:00.002+02:00

Może nie całkiem, może tylko jej rąbek, ale chyba wiem na czym polega supłanie frywolitek 3D- jak nazywają to niektórzy, albo techniki Ankars- taką nazwę nadali jej twórcy. Długo podziwiałam prace Maranty, kto ich nie zna;) czasami trafiało się na jeszcze innych wykonawców tych pięknych koronek podtrzymujących masę kamieni, bo tu raczej koraliki grają pierwsze skrzypce, frywolitka jest jakby w ich tle. Przynajmniej ja odnoszę takie wrażenie.

Udało mi się zrobić takiego motylka, owada raczej ;) projekt tego konkretnego mój własny, ale sam pomysł już nie. Bardzo skromny w porównaniu do oglądanych w sieci;)

Jeszcze dużo brakuje do doskonałości, nie powinno się pokazywać takich koślawców, ale jestem szczęśliwa, że w ogóle udało mi się go wysupłać. Koraliki trochę przypadkowe, niestety nie mam odpowiednich zapasów w domu.

A moje pierwsze próby wyglądały tak, tego to już na pewno nie powinnam pokazywać ;)))

Niedawno miałam okazję obejrzeć książkę Jekatieriny Stiepnoj, która jest chyba głównym twórcą tej techniki i okazuje się, że nie tak trudno zrozumieć. Wytłumaczyć innym też jest prosto. Dużo cięższe jest natomiast zastosowanie tej wiedzy w praktyce, cięższe dosłownie i w przenośni. Ilość i waga kamieni ma tu duże znaczenie, ale na to są sposoby ;)

Nie wiem czy kiedykolwiek zrobię coś większego tą techniką, jednak rozglądam się za kamykami, jak posiądę odpowiednią ich kolekcję to może jakaś bransoletka powstanie.Teraz muszę potrenować ściąganie kółek z niebotycznej ilości słupków.

Pokazuję to jeszcze z innego powodu, chciałabym lepiej poznać tajniki tej techniki, a u nas panuje jakby zmowa milczenia. Autorki Ankars mieszkają tuż, tuż... może udałoby by się nam nawiązać z nimi kontakt, żebyśmy mogły korzystać z ich wiedzy nie łamiąc prawa. Chciałabym kupić oryginalną wersję książki Riny Stiepnoj- " Pletienije w technikie Ankars", wiem że nie tylko ja mam takie marzenie.

Podejrzewam też, że nasze wielkie frywolki od dawna wiedzą jak to się robi ;))))

I jeszcze pytanie do bardziej doświadczonych w tej sztuce, czy Aida 20 nie jest za cienka do tak dużych kamieni? może 15 byłaby lepsza ? albo nawet 10 ?

Powinnam coś napisać

2010-10-05T09:59:00.003+02:00

Od niedzielnego popołudnia myślę jak opisać wrażenia z II WSPM, ale co napisać ? że było miło, wesoło, twórczo.... i smacznie ;) to wiadomo. Wiadomo też, że za krótko, że nie pogadałam z kilkoma osobami, z którymi bardzo chciałam, że do innych gadałam za dużo, zawsze gadam za dużo :))) Nie zauważyłam kilku prac, nie mam pojęcia dlaczego ich nie zauważyłam, ze zdjęć widzę, że bardzo bym chciała je dokładnie obejrzeć, dotknąć. Może następnym razem....

Bardzo, bardzo wszystkim dziękuję za możliwość przebywania z Wami !

Zdjęć nie robiłam, nawet nie zabrałam swego staruszka, bo kiedy go zabierałam na podobne imprezy nie miałam czasu wyjąć go z torby ;) Odsyłam więc do fotorelacji innych uczestników :

- galerii zdjęć i bloga Naili,

- Aty,

- Aploch,

- Melci,

- Jolinki.

Z Atą przygotowałyśmy małą niespodziankę, przez ok. dwa tygodnie nie mogłam nikomu powiedzieć, że ona do nas przyjedzie, a już szczególnie Madziuli, twarda byłam, aż sama siebie podziwiam :))))))

Ata przyjechała z Anią i .... to już i dla mnie była niespodzianka, z Elisse.

Podebrałam Joli zdjęcie swojego skrawka stolika. Prawie wszystko starocie, chciałam jednak pokazać, że te rzeczy istnieją naprawdę, nie tylko na moim blogu :))))

Zostałam ogołocona ;) z farbowanej Aidy, ale wzbogacona o inne cudowności. Najbardziej się rozczuliłam nie samymi prezentami, ale faktem, że ktoś pamięta co ja lubię i czego brakuje w mojej spiżarni, dzięki Ata!

A Emlut obdarowała mnie buteleczką decu, dzięki Ewa! podziękuj też swemu sąsiadowi :))))

Od kiedy ujrzałam jesienne klimaty Naili wiedziałam, że chcę je mieć, tylko które? po przymiarkach zostałam w Miodowej Czekoladzie, co widać na niekórych zdjęciach ze spotkania.

Dodaję jeszcze link do zdjęć Madziuli i Emlut.

Fanaberia

2010-09-24T09:21:00.002+02:00

Przeglądając asortyment sklepu z koralikami, wpadły mi w oko sześciany kolorowanego howlitu z szaro- czarnymi żyłkami, od razu pomyślałam żeby w tej tonacji pofarbować nitki. Czekałam aż dotrze paczka z zakupami, bo zależało mi na dobraniu odpowiednich odcieni. Łatwe to nie jest, nitki po nałożeniu barwnika mają inny kolor, w trakcie podgrzewania inny, a po wyschnięciu jeszcze inny. Czasami efekt końcowy jest bardzo zaskakujący.

Na pierwszy ogień poszły róże i szarości, jakiś czas temu zauroczyło mnie to zestawienie i jak widać jeszcze nie przeszło. Wzór wyszperałam w swoich starych zasobach, pochodzi prawdopodobnie z 7ya, kiedyś sporo ciekawych rzeczy tam było. Nie znam jego autora, opis jest w jęz. rosyjskim, więc jak ktoś będzie się przyznawał, uznam jego prawa ;)

Do tego właśnie wzoru rozgryzłam montowanie koralików między 3 i 4 kółkami, jednym słowem zachciewajka totalna czyli Fanaberia.

Nie mam młodszej szyi do prezentacji, więc wybaczcie, ale musicie oglądać na mojej ;))) Na tych zdjęciach kolory są prawie jak w rzeczywistości.

    Na rozkład kolorów w trakcie supłania świadomego wpływu nie miałam, tak mi się udało pomalować, że dość sensownie to wyszło. Nici z tego felernego kłębka, bałam się, że mogą być kłopoty, bo kwadratowe kamyki w tym motywie łatwo wplatać się nie dawały.

    Dziś dopadła mnie chandra, mimo cudnego słońca za oknem. Znowu wyjęłam z gara inne kolory niż planowałam. Nie wychodzi mi czerwień, wszystkie posiadane barwniki ( od 3 producentów) mają ten okropny fuksjowy czy buraczkowy odcień, a ja potrzebuję ciepłej, krwistej czerwieni. Obiecałam kilku osobom jesienne niteczki i choć jesień na nich widać to zdecydowanie inną niż bym chciała :(

Moja pierwsza

2010-09-20T10:01:00.001+02:00

Frywolna biżuteria.

Przymierzałam się do niej od chwili kiedy nauczyłam się posługiwać czółenkami i dotknęłam doskonałych naszyjników Renulka, obejrzałam cudowności Koroneczki i Maranty, ale ciągle coś stawało na przeszkodzie.

Przede wszystkim należało zaopatrzyć sie w koraliki, a ja choć miałam ich trochę, to raczej takie do naszywania na hafty. Po farbowaniu nitek wypadało je przetestować i tak oto powstał komplecik Ann-Elizabeth. Wzór posiadłam z pomocą pewnej Ani ( dzięki wielkie) od Elizabeth z pozwoleniem na jego modyfikację. Stąd właśnie taka nazwa ;)

Nici Aida 20 pierwotnie białe, pokolorowane własnoręcznie i szklane koraliki -pastylki owalne błękitne.

Zawieszka do łańcuszka i bransoletka 19 cm, wyszła odrobinę za luźna, ale co mi tam ;)

I jeszcze zdjęcie z nitkami - w filecie i przewinięte.

    Kolczyki nie powstały .... zabrakło mi koralików, zamówienie robiłam trochę na chybił trafił, dopiero w trakcie supłania okazało się ile i jakich potrzebuję, muszę dokupić. Możliwe jednak, że kolczyki wcale nie powstaną, bo w uszach mogę nosić tylko złoto. Czasami na specjalne okazje zakładam inne, ale "czuję" je od momentu założenia i z każdą godziną coraz bardziej. W wolnych chwilach robię natomiast elementy naszyjnika, będzie taki jak bransoletka. Ponieważ mam swój sposób na mocowanie tych pastylek dopiero na końcu, więc nie muszę czekać aż do ich zakupu, supłam dziurawy naszyjnik :)))

    Z nićmi miałam ( i jeszcze będę miała) problem, jeden kłębek trafił mi się jakiś felerny. Kupiłam całe opakowanie, dwa zużyłam wcześniej i było ok, a ten ma nierówny splot, źle skręcony, z kilkunastoma supłami. Już w trakcie przewijania do farbowania zauważyłam, że są co kilkadziesiąt metrów pozwiązywane, wcześniej supły owszem się zdarzały, ale jeden na motek !!! Po ufarbowaniu i przewinięciu odkryłam jeszcze te nierówności. Musiałam dwa razy wyrzucić zaczętą robótkę, bo nie dało się zaciągnąć kółeczka, takie zgrubienia były, kilka razy zacisnęłam je cudem. Jak się dobrze przyjrzeć to widać nierówne słupki :( ale szkoda mi było już ufarbowanych nici.
    To nie wina farbowania, bo z poprzedniego kłębka, z tego samego pudełka, nitki są dobre i cieńsze !

Koralik na połączeniu 3 i 4 kółeczek

2010-09-17T08:53:00.006+02:00

Testowałam pewien schemat, do którego nie miałam zdjęcia i naszła mnie taka fanaberia, aby w środku połączeń kilku kółeczek wpleść koraliki.

Ten motyw jest powszechnie znany, takie połączenia nikomu nie przysparzają kłopotów.

Nigdzie jednak nie mogłam znaleźć instrukcji z koralikiem w samym centrum tych trzech i czterech kółeczek. Nie pozostawało nic innego jak samemu spróbować coś wymyślić. Przy trzech kółeczkach poszło mi bardzo sprawnie, natomiast przy czterech jesienne mgły opadły na mój mózg. Postanowiłam ponaklejać koraliki i dla pewności jeszcze je przyszyć. Aż tu nagle....

Ostatnio budzę się sporo za wcześnie i nie chcąc budzić pozostałych domowników leżę sobie w ciemności, a co można robić tak leżąc- tylko myśleć. Więc.... aż tu nagle, tuż po takim przebudzeniu miałam wizję ;). Wstałam cichutko, zgarnęłam po drodze pudełeczko z potrzebnymi akcesoriami i przeszłam do drugiego pokoju sprawdzić w praktyce moją wizję. Wynik był na tyle zadowalający, że nie zwróciłam uwagi na uszczypliwą radę męża ( który jednak się obudził i przyczłapał sprawdzić co robię) żebym skorzystała z porady wiadomego lekarza specjalisty ;)

Oto co wykombinowałam, być może wyważam otwarte drzwi, może istnieje inna metoda, nic mi jednak o tym nie wiadomo.

Koralik na połączeniu trzech kółeczek.

Zrobiłam schemat i zdjęcia poszczególnych etapów.

Rys. 1. To uproszczony schemat tego co na zdjęciu powyżej po lewej stronie.

Rys. 2. Schemat wykonania kółeczek i łuczków do ich chwili połączenia za pomocą koralika.

Rys. 3. Graficzne przedstawienie miejsca połączenia poszczególnych pikotek i koralika.

Teraz jeszcze opis do zdjęć.

Wykonujemy fragment z rys.2 - kółeczko A - 6 słupków + długa pikotka - jej długość zależy od wielkości koralika+ 6 słupków; łuczek ; kółeczko B - 5 słupków + mała pikotka, ale odrobinę większa niż przy typowym połączeni (długość tych małych pikotek też zależy od wielkości koralika) +2 słupki + mała pikotka + 5 słupków; łuczek; kółeczko C- 6 słupków - do momentu gdzie powinniśmy wszystko razem połączyć.Kółeczka łączymy dopiero na samym końcu, w trakcie supłania trzeciego.

    Najpierw przewlekamy dużą pikotkę z kółeczka A przez pierwszą mniejszą pikotkę kółeczka B, teraz nawlekamy koralik na dużą pikotkę kółeczka A.

Następnie ten fragment dużej pikotki, który nam jeszcze wystaje z koralika, przewlekamy przez drugą pikotkę kółeczka B i łączymy z kółeczkiem C, tak jak zazwyczaj, robimy 6 słupków i zaciągamy kółeczko.

Koralik na połączeniu czterech kółeczek.

Rys.1. Schemat kwiatuszka z czterema kółeczkami.

Rys.2. Tu zaplanowałam umieścić koralik.

Rys.3. Fragment schematu do momentu połączenia wszystkich elementów kwiatuszka.

A tak graficznie wygląda już po połączeniu i nawleczeniu koralika.

Podobnie jak przy trzech kółeczkach najpierw wykonujemy motyw do połowy czwartego kółeczka rys.3, czyli do miejsca gdzie połączymy wszystkie kółeczka razem.

Kółeczko A- 5 słupków, mała pikotka, 2 słupki, mała pikotka, 5 słupków - łuczek, w tym wypadku zrobiłam 15 słupków- kółeczko B-6 słupków, duża pikotka, 6słupków- łuczek- kółeczko C- 5 słupków, mała pikotka, 2 słupki, mała pikotka, 5 słupków- łuczek, kółeczko D- 6 słupków do miejsca połączenia.

Przewlekamy dużą pikotkę z kółeczka B przez pikotki kółeczek A i C, nawlekamy na długą pikotkę koralik i znowu przeciągamy dużą pikotkę przez małe pikotki kółeczek A i C. Przez malutką pętelkę pozostałą po poprzednich operacjach przewlekamy nitkę kółeczka D, łącząc je w tradycyjny sposób. Dorabiamy 6 słupków i ściągamy nitkę kółeczka. Po wysupłaniu łuczka i połączeniu z początkiem wyszedł mi całkiem zgrabny kwiatuszek z koralikowym środkiem. W rzeczywistości prawie nie widać tych niteczek dookoła koralika, zdjęcie w sporym powiększeniu, kwiatek zrobiłam z Aidy 20, a koralik ma 3 mm średnicy.

Długość poszczególnych pikotek należy dobrać doświadczalnie, ja próbowałam na dwóch rodzajach koralików i dostosowywałam się do ich wielkości.

Przepraszam za jakość zdjęć, niestety aparat nadaje się już tylko do wymiany.

P.S. W przypadku innego wzoru, o innej ilości słupków w kółeczkach, trzeba je tak zmodyfikować, aby całkowita ilość słupków była taka sama. Przerobiłam kółeczko z 12 słupkami i jedną pikotką na kółeczko z 2 pikotkami, ale słupków nadal pozostało 12 , bo 5+2+5 = 12.
Gdyby koralik był dużo większy to nie tylko pikotki trzeba wydłużyć, ale i odstęp między nimi być może powinien być większy niż 2 słupki.
To taka uwaga dla mniej doświadczonych :)))

II wielkie spotkanie podlasko- mazurskie Białystok i bardzo rozległe okolice

2010-09-08T08:54:00.004+02:00

Na 2 października 2010 od godz. 11,00 Madziula zarezerwowała klub szkolny I LO w Bialymstoku, ul. Brukowa 2.

Serdecznie zapraszamy wszystkich chętnych, tych co byli na pierwszym spotkaniu i tych, których wtedy nie było, na II wielkie spotkanie podlasko- mazurskie.

Zasady podobne jak poprzednio , bo się sprawdziły w praktyce, przyjmujemy jednak ciekawe i nowatorskie propozycje zmian.

Mapka z dojazdem z dworców PKP i PKS.

Odpowiadając na pytanie Beaty czy może podać info o spotkaniu u siebie informuję, że nie tylko nie mam nic przeciwko temu, ale wręcz odwrotnie, będę wdzięczna za przekazywanie wiadomości dalej :))))

Co zrobię z kolorowych nitek

2010-09-02T08:21:00.008+02:00

To pytanie od początku farbowania mi zadajecie. Choć uwielbiam patrzeć na ułożone razem filety, jak nazwała pozwijane motki Yenulka, to przełamałam fobię mania i przeszłam do fazy wykorzystywania.

Nanosiłam po dwa, trzy i cztery kolory na dwie długości nici, aby sprawdzić jak najlepiej się rozłożą w trakcie pracy. Testy zaczęłam od różu indyjskiego, bo pofarbowałam w tym kolorze jednocześnie dwie długości motków.

Haftowałam na brązowej Luganie, co okazało się szaleństwem- nigdy więcej Lugany, a na pewno nigdy więcej ciemnej Lugany! Stwierdziłam, że kolory w motku wyglądają trochę inaczej niż na tkaninie, zwłaszcza jeśli tkanina też jest kolorowa.

Na zdjęciu po lewej dwa kolory na długich nitkach, widać, że odcinki w jednym kolorze są dłuższe, a po prawej częściej się przeplatają, to z krótszych motków. Informacja dla tych co nie hardangerzą, haftujemy bloczkami jednym ciągiem jeden rządek, czyli najpierw obszywamy jeden romb, potem kolejny itd. jak we frywolitce ;)

Tylko odrobinę manipulowałam nitkami, nowy rządek zaczynałam tak aby kolory się wymieszały, a więc różowym tam gdzie w poprzednim było brąz.

W międzyczasie pofarbowałam też Unifil, bo ta tkanina jest w 100% bawełniana, w przeciwieństwie do np. Lugany. Kolory wyszły fajne, nie puszcza farby tylko technicznie nie dam rady większych kawałków, nie dam rady tą samą metodą co nitki. Trzeba by było w kąpieli z barwnikiem, a wtedy może trochę farbować.

Kolejne hafciki na pistacjowym i szarym Unifilu, farbowanym, nitki z tych tutaj z prawej i lewej, dwukolorowe. Te dwa zdjęcia nie oddają rzeczywistych barw, te poniżej już tak.

                                          I gotowe poduchy trzy

poduszki raczej, a w zasadzie poduszeczki;)

Mieszczą się w dłoni, a ja ma szczupłą dłoń, to jedyne miejsce, gdzie mi nie przybyło :)))

Dwie jasne już dotarły do nowych właścicielek, razem z kilkoma motkami farbowanej Aidy , przyznaję, że z obawą czekam na efekt zabawy z moimi nitkami ;)

I jeszcze w odcieniach różu i fioletu

2010-08-30T18:12:00.003+02:00

Zanim zaczną królować kolory jesieni, kolejny raz próbowałam z różami. Nadal nie to co mi się marzy. Chciałam też sprawdzić czy uda mi się powtórzyć kolory.

Dwa mixy różowo- szare, jeden stalowy drugi bardziej mysi oraz dwa różowo-beżowe. Tym beżom bliżej jest do łososiowego. W rzeczywistości są jaśniejsze, choć zamierzałam zrobić je jeszcze bledsze, ale nie wyszło. Podobnie fiolety, dwa cieniowane, a w środku z jasnoszarym, w realu odrobinę delikatniejsze.

    A teraz powtórki- moje ulubione czyste i świeże odcienie, taką już robiłam Aidę, tym razem perłówka Maja w dwóch grubościach #5 multikolor i #8 każdy kolor oddzielnie.

Trzy kolory w dwóch wersjach: perłówki #5 + #8 jednolite do kompletu

oraz Aida 20, bo mi była i wybyła z domu ;)

I zdjęcie jednolitej, cieńszej Mai z ostatniego farbowania, żeby pasowała do kompletu z multikolorami.

Już za mną chodzą jesienne liście, ale muszę przerwę zrobić z przyczyn technicznych- zabrakło nici i gar chwilowo zajęty.

Huston, problem usunięto

2010-08-28T07:54:00.000+02:00

Dzięki Waszej bardzo szybkiej akcji mam już wszystkie potrzebne mi nitki.

Jagnieszko, Ewkapawe, Anna.L., Basta jestem Wam bardzo wdzięczna. Dziękuję za przesyłki, tę z Białegostoku odbiorę osobiście ;)

Pamięć ludzka potrafi płatać figle, zupełnie zapomniałam, że motek Aidy od Basi miałam u siebie w domu, ale po zakupie nowych oddałam jej, a to był ten poszukiwany. Nie porównałam kolorów od razu , odstawiłam pudło z nitkami aż do momentu kiedy poczułam chęć pofrywolenia.

Przypomniałam natomiast, że multikolor 1105 po raz pierwszy widziałam u Marty ( Poxipol- pamiętacie ?) i bardzo mi się spodobał, więc też kupiłam. Marta nie znalazła czasu na frywolitki i nitki leżą u niej od paru lat. Zadzwoniłam z pytaniem czy może chce się ich pozbyć, a ona o nich nie pamiętała, ale sprawdziła i są !!! dwa moteczki !!!

Na Was zawsze można liczyć- kocham Was !!!

W poszukiwaniu wymarzonych kolorów

2010-08-20T08:52:00.005+02:00

Nie farbuję kolorami uzyskanymi bezpośrednio z torebki, tak je mieszam, że czasami już nic z nich nie udaje się uzyskać i trzeba je wylać. Czasami wychodzi zupełnie coś innego niż chciałam, ale fajnego. Od początku marzyłam o różu pudrowym, niestety do dziś mi nie wyszedł, ale mam jeszcze jeden pomysł na zmieszanie farb. Z przykrością odkryłam, że wszelkie róże, borda, wiśnie, czerwienie są jakby na bazie fuksji- fluksji jak mawia Rafał ;) i nawet po dodaniu ciepłego żółtego, przy rozjaśnianiu wyłazi ten zimny, neonowy róż :(

Nici perłowe zaczęłyśmy farbować wspólnie z Magdą, w zasadzie mój pierwszy moteczek powstał jako produkt uboczny przy jej wrzosach i fioletach, to ten po lewej.

W trakcje eksperymentów z różami pokusiłam się o róż indyjski, który jak sama nazwa wskazuje ;)))) wcale różem nie jest, to czerwień z brązem, albo brąz z czerwienią. W każdym razie czuję w tej barwie korzenny zapach Indii i tak go sobie nazwałam - mój Zapach Indii.

Zdjęcia dwa- jedno w świetle flesza, żeby było widać, że po farbowaniu nić perłowa jest lśniąca; drugie przy pochmurnym niebie, ale ono bardziej oddaje kolor, choć aparat i tak lekko przekłamuje.

    W pewnym momencie pomyślałam sobie, że dobrze by było mieć też perłówkę #8 w odpowiednim kolorze, dlatego popaćkałam po parę pasem Coton Perle DMC #8. Jednak już bazy różniły się nieznacznie od siebie, bo #5 to Maja i trochę inaczej przyjmowały farbę, nie ma to jednak dla mnie aż takiego znaczenia, po wyschnięciu różnice są niewielkie. Mam małe seciki nitek :)

Jeszcze te nieszczęsne róże, to nie to co chciałam, ale w sumie podobają mi się te nitki. Od lewej- róż z jasnozielonym; różowy + jasnozielony + stalowoszary; różowy i szary mysi. Z szarościami też mam problem, bo chyba mają jakiś dodatek fioletu i obie torebki: stalowy i popielaty są zimne, nie tak jak chciałam mieszają się też z sąsiednimi.

    Na tym zdjęciu kolory bardziej odpowiadają rzeczywistym.

A na koniec link do pewnego bloga, szukając podpowiedzi jak je zmieszać i wpisując najdziwniejsze nazwy kolorów jakie znalazłam w spisach, trafiłam na hasło trzy kolory. Uśmiałam się, ale coś w tym jest. W komentarzach przeczytałam ciekawy wpis o kolorach tęczy i muszę przyznać, że to pasuje do mojej niedawnej rozmowy z Rafałem o kolorach, a dokładnie o rozszczepieniu światła białego, bo do mego syna to bardziej przemawia :)))) ale o tym może innym razem.

Specjalnie dla Yenulki :) zbliżenia na przejścia kolorów.

Kolory lata

2010-08-18T08:20:00.004+02:00

Tegoroczne lato nie należy do moich ulubionych, upały nie pozwalały na robótkowanie, na oddychanie nawet. Temperatura i kryzys, którego podobno nie ma :( ostro wyhamowały nasze remontowe plany, coś tam robimy, ale miało być zupełnie inaczej. Dlatego postanowiłam ubarwić sobie trochę życie.

Z Madziulą planowałyśmy zabawę z farbami już od dawna, naoglądałyśmy się co wyprawiają mistrzynie, poczytałyśmy jak to robią, trochę zwlekałyśmy z powodów ważnych i nieważnych, ale w końcu nadszedł ten dzień. Zakupiłyśmy farby, każda po innym zestawie ( chodzi o producentów, bo kolory podobne), trochę nici do eksperymentów, takich których nie żal by było wyrzucić po zmarnowaniu i przystąpiłyśmy do pracy, razem i osobno ;) Nic nie wyrzuciłyśmy, wszystko nam się podoba, zasypiając planuję jakie kolory pomieszam następnego dnia. Nie zawsze udaje się uzyskać zamierzony efekt, ale zawsze jest bardzo ciekawie, może nawet bardziej, kiedy się czeka na wyschnięcie i nie wiadomo co zobaczymy :)))

Dość trucia, pokazuję pierwszą serię - Owocowe Lato :

To moje kolory, bo Magda ma zupełnie inne upodobania, ale ona swoimi pochwali się u siebie. Nazwy są spontaniczne, kojarzyły mi się z tym co akurat jadłam, co zamierzałam uzyskać, albo któryś z chłopaków zauważył podobieństwo i rzucił mimochodem, ale to bardzo dowolna interpretacja ;)))

Zdjęcia bardziej dokładne. Aparat trochę przekłamuje mimo, że robiłam bez flesza, w rzeczywistości nitki są odrobinę jaśniejsze.

Awokado

Melon

Arbuz

Jasne winogrona

Lawenda i Trzy Kolory ;)

    Różny jest stopień nasycenia kolorów, czasami prześwitują prawie białe nitki, ale to nie dlatego, że jestem niedokładna i nieprecyzyjnie nanosiłam kolor, tak mi się bardziej podoba, bo równiuteńko ufarbowane nici to ja se mogę kupić.

Na zdjęciach Aida 20, zaczęłyśmy już farbowanie muliny i nici perłowych, Ariadny na początek, więc jeśli Was nie zanudziłam zapraszam do Magdy i tutaj. Za kilka dni pokażę co wczoraj wyjęłam z gara.

Farbuję metodą Gackowej - Agata, wielkie dzięki za kursik.

A tu namiary na blogi, które były inspiracją do rozpoczęcia farbowania:

Nina- podglądać ją zaczęłam jeszcze na multiply, zanim otworzyła bloga,

Marylee- kto z frywolących nie zna tego adresu ;)

Patrycja- to ona nas sprowokowała, bo skoro jej się udało .....

Houston, mamy problem

2010-08-17T07:22:00.001+02:00

Dawno, dawno temu zaczęłam dwie serwetki frywolitkowe, długo musiały czekać na swoją kolej, ale właśnie mam fazę frywolenia i dokupiłam nici. Ich brak był oficjalnym powodem przerwy w supłaniu ;) Niestety jest problem, poważny- nowe różnią się od starych!

Serwetki robię z Aidy 20 kolor 387 i Aidy 10 multikolor 1105. Zabrałam się za tę pierwszą, nakombinowałam jak poprzewijać resztki nitki z kłębka, żeby w trakcie okrążenie jej nie odcinać, a potrzebowałam jeszcze nawinąć jedno czółenko do zakończenia rządka. Nowy miałam zamiar zrobić już z nowego motka ale niestety :(((( różnica w kolorze jest zbyt widoczna. Łudziłam się, że w serwetce to jakoś ujdzie, po zrobieniu paru kółeczek i łuczka musiałam je jednak odciąć.

Na zdjęciu oba kolory 387 - chyba powinno być jeden kolor, ale nawet mój aparat zauważa tę różnicę.

Multikolory też się różnią, nie zastanawiałam się jeszcze co zrobię z tą większą serwetką, może na niej nie będzie aż tak bardzo widać, a nawet jak będzie widać to się dopasują.... Mam jeszcze odrobinę tej nici, ostatecznie może jakoś zakończę bez 3 ostatnich okrążeń.

Stary 387 nie pasuje zupełnie do nowego 387, chociaż ten nowy jest wg. mnie ładniejszy, delikatniejszy. Sporo wysiłku kosztowało mnie wysupłanie stanu obecnego przy moim małym doświadczeniu frywolitkowym. Dlatego postanowiłam poszukać motków Aidy 10 w kolorze 387 ze starą, białą metką w Waszych zapasach :))))

Ktokolwiek widział, ktokolwiek ma, zamienię się, odkupię.... zgadzam się na wszelkie rozsądne ;) propozycje, wystarczy mi jeden motek w poprzednim odcieniu Aidy 20 kolor 387. Gdyby jeszcze przypadkiem znalazły się ze dwa stare motki multikoloru 1105 to też jestem chętna do negocjacji.

Dnia następnego- zdjęcie starego i nowego motka Aidy 10 multikoloru 1105- różnicę też widać.

Zatrzymać zegary

2010-08-12T08:37:00.002+02:00

Tegoroczne lato ucieka mi jakby zapierniczało na podtlenku azotu, nie wiem kiedy i jak minęło, bo prawie minęło.
Niewiele się wydarzyło w moim robótkowym świecie. Pogoda sprzyjała plażowaniu, ale ja na plaży nie byłam, tylko raz czy dwa posiedziałam nad jeziorem. Miałam za to dodatkowe zajęcia w kuchni przy tym upale :( .

Przyjechał do nas pewien gość, niechciany, niezapraszany, nawet delikatnie mu odradzaliśmy wizytę, ale on na na subtelnościach się nie wyznaje. On swoją obecnością przecież nas zaszczycił :((((( Łaskawie pozwalał się obsługiwać, opowiadał niestworzone rzeczy, jak mały chłopiec, jaki to z niego sportowiec, światowiec, bywalec, fachowiec i jak pomaga mężowi, a w rzeczywistości narobił tylko szkód. Wtrącał się do rozmów z klientami, a nawet próbował uczestniczyć w naszych rozmowach telefonicznych. Mężowi udało się skrócić jego pobyt do tygodnia, bo gość planował spędzić dwa, a jeszcze żałował, że nie zabrał dorosłego syna. Mężowi zależy na dobrych układach z tym człowiekiem, ale za rok chyba bardziej stanowczo odmówi. Ten pan już kiedyś u nas bywał, widocznie jednak mój mąż ma krótką pamięć ;)

Gotowałam też cioci, starsza osoba nie radziła sobie w czasie upałów, a siostrzenica męża, z której rodziną ciocia mieszka, wyjechała na dłuższe wakacje. Maciej z Rafałem dzielnie wozili cioci obiady i chyba im to się nawet opłaciło ;).

Trochę strachu napędził mi Maciejek, na obozie złapał dwa kleszcze i zapalenie gardła, kiedy pojechaliśmy go odwiedzić nie obyło się bez wizyty na pogotowiu i antybiotyku. Po powrocie potwornie go wysypało, lekarz stwierdził uczulenie, potem była nagła dwudniowa gorączka i ból mięśni, a na koniec zaczęła schodzić mu skóra z dłoni. Szkarlatynę i boreliozę badania na szczęście wykluczyły, choć ta druga może się jeszcze objawić. To był chyba zbieg okoliczności, uczulenie albo po antybiotyku, albo po testowaniu nowiutkiej, sztucznej murawy na szkolnym boisku. Testował z kolegami nie tylko grając w piłkę, wytarzali się w niej ponoć dokładnie, a było to tuż po jej położeniu, nawet deszcz jej jeszcze nie obmył. Podwyższona temperatura to prawdopodobnie wynik nasłonecznienia i przegrzania, a schodząca skóra to efekt długiego przebywania w rękawiczkach lateksowych w upale. W międzyczasie Maciek zaliczył kurs ratownictwa medycznego z OSP. Nadal się boję żeby żadne choróbsko nie wylazło, bo nigdy nie miał reakcji alergicznych, na żadne leki czy rękawiczki.

W tym roku Maciek był na obozie w Rydzewie, gdzie łączą sie ze sobą dwa jeziora Niegocin i Jagodne, piękne miejsce. Miejscowość przystosowała się do napływu turystów, jest gdzie zjeść, zanocować, pospacerować, popływać.... blisko do Giżycka. Tylko ta tendencja do budowania się tuż na jeziorem i ogradzania aż do wody, co nie jest zgodne z prawem, ale kto u nas przejmuje się takimi drobnostkami :(((( Sporo bywamy na jeziorami, wykorzystujemy wyjazdy służbowe męża do odwiedzania różnych miejsc na Mazurach i Suwalszczyźnie i wszędzie to samo, już nie domki letnie, a całoroczne rezydencje ogrodzone aż do jeziora, albo i trochę w głąb. Nawet nad Wigrami.

Widok z Rydzewa na Giżycko.

Coraz mniej już takich mazurskich dróg, znikają drzewa, bo są stare i stwarzają zagrożenie, rozumiem to, ale szkoda. Mieliśmy okazję znowu przejechać przez Bemowo Piskie, gdzie mąż po studiach trafił do wojska, rozległe poligony wojskowe, małe zaludnienie, ciekawe miejsca. Czasami jechaliśmy przez zielony tunel.

Czerwcowe wino

2010-07-12T08:26:00.001+02:00

Czerwiec w tym roku był wyjątkowo krótki, miałam robótkowe terminowe zobowiązania, a doszły jeszcze inne zajęcia. Pewności nie miałam czy zdążę, a kiedy coś obiecuję i nie mogę się z tym szybko uporać to nie jestem w stanie normalnie myśleć i pracować, jakbym nosiła wredne zwierzątko na karku, które nie dość, że mi ciąży to jeszcze chwyta łapami za szyję i dusi. Jednak się udało. Oba winne hafty skończyłam, wszystko inne też. Wyjątkowo trudno mi się haftowało półkrzyżyki, chyba jeszcze nigdy tak trudno. Z powodu kilku bardzo podobnych do siebie nitek i .....zbyt słabych okularów, czeka mnie wizyta u okulisty.

I złożone wirtualnie oba razem, niestety nie dane mi było nacieszyć oczy takim widokiem, bratowa odbierała je pojedynczo jak tylko powstawały, ale kiedyś wyhaftuję je sobie.

Bywały dni kiedy bardzo łzawiły mi oczy i nie dałam rady zrobić ani jednego ściegu. Wiem, że powinnam zmienić okulary, czekam tylko na przypływ środków.

Czerwcowe zmiany pogody upewniły mnie, że jestem meteopatką ! W sumie mało jest dni w roku kiedy mogłabym góry przenosić, upał oznacza senność i niemoc, w mroźne dni ja też jakbym zamarzała, przed burzą boli głowa, aż mi się robi ciemno przed oczami, w długie deszczowe dni łamie w kościach, a ciśnienie potrafi spaść do 110/65....Tylko temperatura ok. 20 st lub lekki mróz jest ok, a ile takich dni mamy w roku ? Niestety, moje przypadłości nie znajdują zrozumienia w rodzinie, a mi się wydaje, że czasami ostatkiem sił wykonuję proste czynności.

To ten upał tak na mnie działa, na co dzień, nawet przy niekorzystnych dla mnie warunkach pogodowych, zawsze noszę różowe okulary, a w dobrym towarzystwie zapominam o wszelkich dolegliwościach i już chyba się nie zmienię :))))